Dear All Steemian Friends.
Photo By 
::: เราไม่ชอบ การบอกลาเลย ทำไมต้องมี การจากลา ด้วยนะ? แต่ก็นะ มันคงเป็นเรื่อง
ธรรมดา ของชีวิตสัตว์โลก ที่ไม่ยั่งยืน สินะ "มีรัก ก็ต้อง มีพราก มีจาก ก็ต้อง มีเจอ" วัน
นี้ เป็นวันสุดท้าย ของเรา ที่เกาะติเนี่ยน เพื่อนเก่าๆของเรา จึงมา BBQ กัน ที่ชายทะเล
เพื่อเลี้ยงอำลา สนุกนะ แต่ลึกๆในใจนั้น ก็เศร้าด้วย มาแล้ว ก็ไม่อยาก จากไปอีก ส่วน
มาก เพื่อนๆของเรา พวกเขา แต่งงาน แต่งการ มีครอบครัว กันไป เกือบหมดแล้ว คงมี
แต่เรา ที่ยังงมโขล่ง ไม่ก้าวหน้า ในเรื่องนี้เลย เพื่อนๆที่มีลูก ก็พาลูกๆ มาเล่นน้ำทะเล
ชีวิตของคนชาวเกาะที่นี่ มันช่างมีความสุขจริงๆ พวกเขา อยากให้เรา ย้ายกลับมาที่นี่
แต่วันข้างหน้า มันก็ ไม่มีอะไร ที่แน่นอน ในอนาคต ถ้าแม่เรา ไม่คิดที่จะ กลับมาเมือง
ไทยจริงๆล่ะก็ เราก็ต้อง เป็นคนมาอยู่ และดูแลแก
::: บ้านของแม่ที่นี่ กลายเป็นสถานสงเคราะห์ รับเลี้ยง สัตว์กำพร้าไปเสียแล้ว โดย
เฉพาะแมว เกือบสามสิบตัว แม่เจ้า!!! คนเรา ก็ช่างใจร้าย เอาพวกมัน มาปล่อยได้
แทบทุกวัน วันที่เรามาถึง ก็มีคนเอาลูกหมา มาปล่อยอีก แม่ไม่ค่อยชอบหมา แต่ก็
ต้องจำใจ เลี้ยงมัน แต่เจ้าหมาน้อย มันดันมาติดเรา
::: เกือบจะตีห้าแล้ว เจ้าหมาน้อย นอกบ้าน มันร้องครวญคราง เหมือนกับว่า มันจะรู้
ว่าพรุ่งนี้ เราจะจากมันไป ถ้าเอามัน ไปด้วยได้ล่ะก็ คงเอามันกลับไปด้วยแน่เลยเรา
Thank you for visiting my post and upvote!
ขอบคุณ เพื่อนๆทุกคน ที่ติดตาม เรื่องราว ของเราเสมอมา
ขอบคุณสำหรับ อัปโหวต + คอมเม้นท์ และกำลังใจที่มีให้กัน
Much Love
