กลับมาจากไปเล่น Roller Skate ที่ อุดรธานี หนูดี ก็เกิดความคิดอยากมีรองเท้า Roller Skate เป็นของตัวเอง แต่แม่ก็ค้านว่าแถวบ้านเราไม่มีลานดีๆให้เล่นนะคะ กลัวจะทำให้เจ็บหนักตอนล้ม อีกอย่างก็เสียดายรองเท้าด้วยราคาค่อนข้างแพง ไหนยังจะต้องซื้ออุปกรณ์เพื่อความปลอดภัยยกชุดอีก ถ้ามาเล่นที่อุดรธานีก็ว่าไปอย่าง แต่ก็แพ้สองพ่อลูกตามเคย
แม่ก็เลยทำข้อตกลงกับสองพ่อลูกว่า ในเมื่ออยากได้ของที่แม่ไม่สนับสนุนให้ซื้อ หนูก็ต้องทำงานเก็บเงินซื้อเองนะจ๊ะ ก็เลยเกิด Project ขายของเล่นเด็กเพื่อเก็บเงินซื้อรองเท้า Roller Skate ขึ้นมาค่ะ สำหรับเรื่องสถานที่นั้นไม่ยากอะไรพอดีว่าหน้าร้านของป้านั้น เป็นตลาดเช้าผู้คนเดินซื้อของกันขวักไขว่ตั้งแต่เช้ายันเที่ยงวันทุกวัน แม่กับลุงก็เลยช่วยจัดหน้าร้านให้แนะนำการขายให้ ส่วนการเรียกลูกค้าและทอนเงินนั้นหนูดีพอทำเองได้ เพราะเคยฝึกขายมาครั้งหนึ่งแล้วตอนอยู่ ป.2 ค่ะ ในใจแม่เวลานั้นก็แอบคิดว่าหนูดีจะอดทนได้สักกี่วันกันเชียว แต่ก็ต้องให้ลอง Learning by doing ก็จัดไปค่ะ
ขายวันแรกสนุกสนานมาก เหมือนได้เงินมาง่ายๆ วันที่สอง วันที่สาม ยอดขายเริ่มน้อยลงเรื่อยๆเพราะเข้าสู่ฤดูการเก็บเกี่ยวข้าว ชาวบ้านที่อยู่รอบนอกไม่ค่อยเข้าเมืองเท่าไร ตลาดในเมืองก็เลยซบเซา มีผลทำให้ยอดขายลดลงเรื่อยๆ ขายอยู่ 5 วัน หนูดีก็เลยล้มเลิก Project ไม่อยากได้แล้วล่ะ การเก็บเงินช่างยากเย็น ว่าแล้วนางก็ไปหยิบกล่องของเล่นใบใหญ่ออกมานั่งเล่นโดยไม่ได้สนใจพูดถึงรองเท้า Roller Skate อีกเลยค่ะ ซึ่งก็เป็นไปตามการคาดคะเนของแม่เป๊ะ ซื้อบ่ถืกแต่เลข 555555 ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
ซื้อบ่ถืกแต่เลข # คำในภาษาอิสาน # ซื้อเลข = ซื้อหวย
สำนวนนี้เป็นสำนวนการพูดแบบชาวอิสานค่ะ หมายความว่า ซื้อหวยน่ะไม่แม่น แต่ เรื่องอื่นนี่น่ะแม่นมาก
