เหนื่อยนักก็พักสักหน่อย

สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ ชาว steemit,

อยากจะบอกว่าคิดถึงเพื่อนๆ ชาว steemit มากมาย วิหายไปจากวงการเป็นเวลาตั้ง 6 วัน 5555 แต่รู้สึกเลยว่าหายไปอย่างกับเป็นปี (เวอร์ดีไหม) เนื่องจากติดงานหลัก งานราษฎร์ และงานหลวง เลยทำให้ไม่สามารถเขียนลงใน steemit ได้ คิดถึงเพื่อนๆใจจะขาดรอนๆ T-T หวังว่าจะมีเพื่อนๆ คิดถึงวิบ้างนะค่ะ

ตอนนี้วิก็กำลังเรียนฝึกเป็นครูสอนโยคะ อยากจะบอกว่าเหนื่อยทั้งทางกายและทางใจ อาจจะเพราะเรียนตกวันละ 7-8 ชั่วโมง แถมจะมีงานในรีสอร์ทอีกเลยออกอาการแฮงค์ไปเลย ต้องห่างหายจากวงการไปสักพัก ไปพักสมอง พักใจ ทำหัวให้โล่งปลอดโปร่ง เนื่องจากเรียนเรื่องโยคะหนักมากเพราะ เราต้องฝึกทุกท่าทีอาจารย์สอน แล้วต้องมาเรียนเรื่องเกี่ยวกับการฝึกสมาธิ กำหนดลมหายใจ และไหนจะเรื่องปรัชญาต่างๆ ซึ่งวิไม่ค่อยคุ้นชิน แถมความคิดของคนตะวันออกและตะวันตกค่อนข้างจะแตกต่างกันมากเลยค่ะ ขนาดแค่เรื่องการฝึกสมาธิยังเป็นเรื่องที่เค้าจริงจัง แบบต้องหาความหมายกันแบบลึกซึ้ง วิเลยคิดว่ามันค่อนข้างจะหนักหัวไปหน่อยๆ 555 แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะ ผ่านมา 2 อาทิตย์แล้ว พรุ่งนี้จะเริ่มเข้าสู่การเริ่มหัดสอน โดยจับคู่กับเพื่อนๆ ให้ลองสอนกันเอง เป็นเวลา 60 นาที ก็ค่อนข้างตื่นเต้นนิดนึงค่ะ แต่ก็ต้องทำให้ได้ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะค่ะ

ตอนนี้ครูซันนี่สอนถ้า Crow Pose ถ้าตอนเราเรียนพละก็จะเรียกว่าท่าหกกบ ตอนเรียนมัธยมวิไม่เคยทำท่านี้ได้เลยค่ะ เพราะแขนไม่มีกำลัง

วันนี้อาจจะไม่มีอะไรมากมาย ออกแนวบ่นๆ ซะมากกว่า 5555 เพราะนอกจากโยคะแล้ว วิก็ต้องมาคอยเช็คเกี่ยวกับรีสอร์ทเนื่องจากเรามีลูกน้องเยอะขึ้น ส่วนมากคือคนพม่า ดังนั้นก็ต้องปรับต้องจูนกัน ตอนนี้ให้สามีดูแลไปก่อน เพราะวิไม่ว่างจริงๆ อีกอย่างวิก็อยากให้เค้าได้ลองทำด้วยกัน จะได้รู้ข้อผิดพลาด สไตล์ความคิดการทำงาน เพราะวิเองก็ไม่อยากไปขัดจังหวะ อยากให้ฝรั่งกับพม่าได้ลองทำงานด้วยกันเองก่อน ส่วนไทยอย่างเราขอสังเกตการณ์ไปก่อน อิๆ

ท่านี้วิชอบที่สุดเพราะไม่ต้องออกแรง 555 แต่จริงแล้วเป็นท่าที่ยากที่สุด ถ้าจะทำให้ถูกต้องจริงๆ ถึงจะนอนเฉยๆ แต่ห้ามขยับตัวต้องนอนนิ่งๆ หายใจเข้าออกอย่างเดียว เราเรียกว่า ท่าศพ Corpse pose หรือ Shavasana

ช่วงบ่ายที่ผ่านมาวิก็รีบไปจัดการธุระเกี่ยวกับเอกสารของพนักงานชาวพม่า เพราะเราต้องทำให้ถูกต้องตามกฎหมายไม่มีการจ้างแรงงานเถื่อน แต่ค่อนข้างจะยุ่งยากในเรื่องของเอกสารหลายๆ อย่าง วิเลยต้องไปจัดการเอง เพราะถ้าให้สามีไปก็อาจจะไม่ได้ผล เพราะคนที่คอยประสานงานเป็นคนไทย และเอกสารเป็นภาษาไทยทั้งหมด วิก็อยากจะทำเอง สบายใจมากกว่า เพราะถ้าเกิดข้อผิดพลาดแล้วทำให้พนักงานที่เราจ้างไม่ได้รับอนุญาติให้ทำงานในไทย จะเป็นปัญหาใหญ่ในอนาคตได้ วิเลยต้องจัดสรรเวลาเจียดไปทำ หลังจากเรียนเสร็จ ช่วงเบรค

ก็เลยแว้นไปที่ตลาดห่างจากที่วิเรียนประมาณ 15 นาที ระหว่างทางเห็นวิวสวยๆ เลยถ่ายรูปมาฝากทุกคนค่ะ ถึงแม้ฟ้าจะไม่เปิด ดูทึมๆ มืด ๆ แต่ก็อยากจะเอามาฝากทุกคนนะค่ะ พอมองภาพที่ถ่ายแล้วรู้สึกสบายใจขึ้นค่ะ ถึงบางทีเกิดเหตุการณ์ที่อึมครึม หรือทำให้เราเหนื่อยหน่ายบ้างเหมือนท้องฟ้าที่มีเมฆเทาปกคลุม แต่เราก็ยังเห็นแสงสว่างส่องผ่านก้อนเมฆลงมาสู่น้ำทะเล ทำให้เราเห็นว่าทุกช่วงชีวิตของเราก็จะต้องเจอทั้งดีและไม่ดี มีสุขมีทุกข์ มีพลังหรือหมดพลัง แต่ถ้าเราไม่จมจ่อกับเรื่องที่มันบั่นทอนตัวเรามากไปนัก เราก็ยังมองเห็นแสงสว่างในหัวใจเราค่ะ

ก็เหมือนกับเล่น steemit บางทีเราคิดว่าเราทำเต็มที่แล้วแต่ทำไมไม่มีใครมาโหวต หรืออัพโหวตให้น้อยจัง แต่วิว่าถ้าเราเขียนอย่างตั้งใจใส่พลังดีๆ ลงไป ในอนาคตเราก็จะได้โหวตมากขึ้นเรื่อยๆค่ะ เพียงขอให้เราอย่าทิ้งและท้อแท้ และอย่าหนีหายไปจาก steemit กันนะค่ะ เจอของดีขนาดนี้ทิ้งไปเสียดายแย่เลย

แล้วพบกันอีกทีนะค่ะ ตอนนี้ขอลาไปทำการบ้านก่อน จุ๊บๆ ๆ

ขอบคุณค่ะ

วิ