สวัสดีค่ะ เพื่อนๆ steemit,
เป็นจั๋งได๋กันบ้างค่ะ เพื่อนๆ วันนี้วิก็เริ่มจะสลัดความขี้เกียจออกไปได้นิดนึง 555 หลังจากไม่ได้เขียนบทความลงใน steemit หลายวัน อาจจะเพราะมีหลายอย่างในหัวเลยเห็นแต่ภาพเบลอๆ แต่รักเธอนะ อิๆ (มั่วไปใหญ่แล้ว 555)
เนื่องจากวันนี้ไม่ค่อยมีเวลาสักเท่าไหร่ พยายามจะหาเวลามาให้ steemit วิเลยไปเอาบทความของวิตอนที่เขียนลงในเฟซบุ๊ค ชื่อณัชชาเขียนไปเรื่อยมาให้อ่าน แก้ความคิดถึงกันไปก่อนนะค่ะ วิเขียนไว้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2017 อยากให้เพื่อนๆ ได้ลองอ่านกันนะค่ะ แต่อาจจะยาวสักนิด เพราะเขียนแล้วติดลม 555 เชิญอ่านกันได้เลยค่ะ
อยากจะมีกิจการเป็นของตัวเอง แต่คิดไม่ออกว่าต้องเริ่มยังไง
ใครเคยมีคำถามขึ้นมาในหัวบ้างไหมค่ะ โดยเฉพาะคนอายุ 35 ปีขึ้นไป ที่ทำงานประจำมาเกิน 10 ปี ทั้งที่เปลี่ยนงานทุกปี หรือคนที่ไม่เคยเปลี่ยนงานเลย ว่าพอถึงจุดหนึ่ง จุดที่เราอิ่มตัวทั้งสายงานที่เราทำ โตต่อไม่ได้ ทั้งสภาพแวดล้อมที่ทำให้เราเกิดอาการชินชา ไม่มีอะไรมากระตุ้นให้เราตื่นเต้น มองทางไหนก็เจอคนหน้าเดิม บรรยากาศเดิมๆ มันก็ต้องมีความคิดแว่บเข้ามาในหัวว่าจะเอายังไงดี
บางทีตื่นนอนลืมตาขึ้นมา แต่ไม่มีแรงลุกขึ้นจากเตียง ได้แต่นอนมองเพดานตาปริบ และ คิดไปไกลว่าถ้าเราไม่ไปทำงาน ถ้าเราไม่มีงาน มันจะเป็นยังไง บางคนก็อาจจะไม่มีคำถามแบบนี้ บางคนพอใจในสภาพแวดล้อมที่ตัวเองอยู่ มีความสุขกับบรรยากาศคุ้นเคย ไม่อยากจะหาเรื่องเดือดร้อนไปเจอคนใหม่ๆ ต้องมานั่งปรับตัววุ่นวาย มีความสุขในแบบที่ตัวเองเป็น แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว คนเรานานาจิตตังค่ะ ไม่มีใครผิดไม่มีใครถูกที่จะทำงานประจำไปเรื่อยๆ จนเกษียณ หรือบางคนก็อยากจะมีอิสระทางความคิด ได้เป็นนายตัวเอง ทุกคนเลือกได้ค่ะ
แต่วันนี้ณัชชามาคุยกันเรื่อง ถ้าเกิดเรามีความคิดว่าเราไม่มีความสุขที่จะทำงานให้คนอื่นอีกแล้วนะ เรารู้สึกว่าเราอยากทำอะไรได้มากกว่าที่ทำอยู่ อยากลองทำอะไรใหม่ๆ หรืออยากทำอะไรที่ใจต้องการ เราจะทำยังไง แล้วเราจะเริ่มต้นแบบไหน บางทีเราไปเห็นคนที่เค้ามีกิจการของตัวเอง เค้าเริ่มกันยังไง เค้าทำแบบไหน
วันนี้ณัชชาขอแชร์ประสบการณ์และสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตเกี่ยวกับการได้มาทำกิจการด้วยตัวเอง ให้ทุกคนๆ ได้ลองมาอ่านกันดูนะค่ะ ในความสุขมันก็มีน้ำตา ในความโสภาก็มีหงาดเหงื่อ ในความเศร้าความทุกข์เราก็ยังได้เรียนรู้รสชาติของชีวิตค่ะ
สำหรับคนที่คิดจะอยากมีกิจการของตัวเอง สิ่งที่เราควรมีและสิ่งที่เราควรแสวงหา มีอะไรบ้าง
1 มีใจเป็นเจ้าของกิจการ ง่ายๆ ค่ะ เริ่มจากคุยกับตัวเอง (เราไม่ได้บ้าแต่ถึงเวลา เราควรต้องคุยกับตัวเองบ้างนะค่ะ ว่าอยากจะทำ อยากจะเป็นอะไร) ถ้าคุณมีความรู้สึกว่า ตัวคุณไม่เคยชอบทำงานประจำเลย ไม่ใช่ว่างานประจำไม่ดี แต่คุณอาจจะเบื่อที่จะต้องทำอะไรเดิมๆ ที่จะต้องมีคนมาคอยบอกให้คุณทำนั้นนู้นนี้ หรือบางคนก็ชอบทำงานอิสระ ชอบค้าขาย อันนี้มีโอกาสอยากจะเป็นเจ้าของกิจการค่ะ
อย่างณัชชา ตั้งแต่เรียนจบก็คิดนะว่าสักวันเราต้องมีธุรกิจอะไรเป็นของตัวเอง ไม่ต้องระดับสิบล้านร้อยล้าน เอาว่าเราสามารถเลี้ยงดูตัวเอง และครอบครัวของเราได้ ไม่เป็นหนี้ก็โอเคแล้วค่ะ แต่ก่อนที่จะได้มาทำธุรกิจด้วยตัวเอง เราก็ควรจะทำงานประจำให้เรารู้จักเรียนรู้ขั้นตอนการทำงาน การทำงานร่วมกับผู้อื่น พูดง่ายๆ ต้องฝึกเป็นลูกน้องก่อนที่จะมาเป็นเจ้านายใคร
2 เป็นคนช่างคิด ช่างฝัน ช่างสังเกต การที่เราจะมีกิจการของตัวเองไม่ใช่ว่าจะมีกันง่ายๆ นะค่ะ แต่บางคนก็คิดง่ายๆ เอาแค่ฉันมีเงิน ฉันเห็นเค้าเปิดร้านขายเสื้อผ้า ร้านนวด ร้านทำผม ทำเงินได้ ฉันก็เปิดมั้ง ถ้าคุณไม่ใช่คนดวงโคตรดี คุณก็มีโอกาสขาดทุนและเจ๊งได้
การที่ใครอยากจะเป็นเจ้าของกิจการแล้วจะมีโอกาสเติบโตและไปรอด (ส่วนจะได้กำไรจนถึงขั้นร่ำรวย อันนั้นว่ากันอีกที) เริ่มแรกคุณต้องช่างคิดค่ะ คล้ายๆ พวก เจ้าพ่อเจ้าแม่โปรเจ็ค ต้องคิดไปเลยว่ามีกิจการอะไรที่น่าสนใจ ที่เราชอบที่เราถนัด อันไหนไม่ใช่ ไม่คิดว่าจะเหมาะกับเรา ก็ตัดทิ้งไปค่ะ แล้วก็ควรจะหัดสังเกตด้วยนะค่ะ ว่าชาวบ้านเค้าทำกันแบบไหนเค้าถึงขายดิบขายดี แต่ก็อย่าไปลองเลียนแบบเค้า เอามาศึกษาและอาจจะประยุกต์ใช้กับธุรกิจของเรา เพราะถึงเราจะเลียนแบบเค้าทุกอย่าง แต่มีปัจจัยสิ่งแวดล้อมไม่เหมือนกันก็อาจจะเปลี่ยนรวยเป็นขาดทุนได้นะค่ะ
3 ปรับตัวให้เข้ากับเทคโนโลยีให้ได้ ดูอย่างสมัยนี้ค่ะ ถ้าเราจะมาเปิดขายสินค้าหน้าร้านอย่างเดียวก็ไม่ได้ สู้เพื่อนๆ ไม่ได้ เราก็ต้องยอมที่จะเรียนรู้อะไรใหม่ๆ IG Facebook Twitter สมัยนี้สำคัญมาก คือถ้าเรารู้จักเอา Social Media มาประยุกต์ใช้กับธุรกิจเรา โอกาสที่เราจะอยู่รอดมีสูงมากค่ะ
ณัชชาเอง ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาใช้ IG หรือ Facebook ในการทำมาหากิน แต่เพื่อความอยู่รอดเราก็ต้องทำนะค่ะ ถึงเราไม่ทำมาหากินเราก็นั่งเฝ้าหน้าจอ เช้า กลางวัน เย็น อยู่แล้ว 5555
4 ภาษาอังกฤษ และภาษาต่างชาติ (ภาษาที่สาม) นี้มันยุคโลกไร้พรมแดนแล้ว ถ้าคุณยังมาอนุรักษ์นิยม ภาษาอังกฤษไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่ ฉันไม่เอา ฉันไม่เรียน คุณก็จะเป็นกบในกะลา ยิ่งคุณได้ภาษาโอกาสที่คุณจะได้ติดต่อลูกค้าอื่นๆ ที่ไม่ใช่คนไทย หรือ Supplier จากต่างประเทศ ทำให้คุณสามารถทำธุรกิจง่ายขึ้น และคุณมีโอกาสขยายช่องทางการทำธุรกิจไปได้อีกหลายๆที่ ไม่ใช่แค่ในไทยนะคะ โลกเปลี่ยนคุณก็ต้องเปลี่ยน อย่าไดโนเสาร์ค่ะ เดี๋ยวคุณจะสูญพันธ์
5 มีความเป็นผู้นำ ขยัน ซื่อสัตย์ อดทน มีสัจจะ ทำให้คนไว้ใจเรา การเป็นเจ้านายไม่ใช่คุณมีเงินก็เอาเงินจ้างคนและหวังว่าเค้าจะทำทุกอย่างแทนเรา มันมีถ้าคุณทำบุญมาดี แต่ลูกน้องแบบนี้เค้าก็อยู่ไม่นาน บางทีเค้าอาจจะมาเป็นคู่แข่งทางธุรกิจกับคุณในอนาคต คุณรู้ไหม คุณได้เป็นเจ้าของกิจการ คุณต้องเหนื่อยกว่าลูกจ้างค่ะ ลูกจ้างเค้ามาทำงานผ่อนแรงให้คุณ เค้าทำงานแทนคุณได้ แต่เค้าคิดแทนคุณไม่ได้ คุณต้องคิดวางแผนให้ธุรกิจตัวเอง ถ้าคุณสำเร็จคุณก็ได้กำไรมากกว่าการเป็นลูกจ้างเค้า ยกเว้นคุณเป็นระดับ CEO ไม่ต้องออกมาทำเองหรอกค่ะ ให้เค้าจ้างคุณ เงินเดือนเป็นแสนเสียดาย แต่บางที่ก็ใช้สมองแทบระเบิดเลยมั้ง
อยากเป็นนายจ้าง เป็นเจ้าของกิจการ คุณต้องขยันค่ะ ขยันมากกว่าตอนเป็นลูกน้องเค้าอีก และความอดทนต้องเป็นเลิศ เป็นผู้สอนที่ดี คุณต้องมีศาสตร์ในด้านการใช้คำพูดและการปฏิบัติตัว ทำยังไงให้ลูกน้องเคารพเรา ทำยังไงให้ลูกค้าชื่นชอบเรา กลับมาเป็นลูกค้าเราตลอด มันเป็นสิ่งที่ทำแทนกันไม่ได้ แต่สามารถเรียนรู้และฝึกปฎิบัติกันได้ค่ะ
6 มองโลกบนความเป็นจริง อย่าดราม่ามาก หรืออย่าโลกสวยเกิน บางครั้งเราต้องทำใจยอมรับว่าทุกอย่างมันสามารถเกิดขึ้นได้ เราไม่สามารถควบคุมได้ เช่นจ้างลูกน้องมาเค้าลาออก เปิดร้านมาลูกค้ายังไม่เข้าร้าน หรือ เพื่อนบ้านเปิดร้านมาเหมือนเราเปี๊ยบ เราก็แค่ทำใจยอมรับ หาทางแก้ปัญหา แล้วก็ทำให้ดีที่สุดเท่าที่สมองเราจะมีปัญญาทำได้
7 หัดทำอะไรให้ต่างจากชาวบ้านเค้าบ้าง บางคนลาออกจากงานมาก็มานั่งขายเสื้อผ้า เอาสินค้ามาจากร้านเดียวกัน ขายใกล้กัน สุดท้ายคนได้ประโยชน์คือลูกค้า เพราะไม่ร้านคุณก็ร้านเพื่อน ต้องลดราคาจนยอมขาดทุน
ยังมีอีกหลายข้อเลยนะเนี๊ยะ เอาแค่น้ำจิ้มๆ ไปก่อน ถ้าใครสงสัยหรืออยากจะแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ก็ติดต่อมาได้นะค่ะ
รักๆ นะ
ณัชชา
คัดลอกมาจาก เฟซบุ๊คของวิเองค่ะ https://www.facebook.com/freewritingkeepgoing/posts/1367557633356759