สวัสดีเช้าวันศุกร์ที่แสนจะสดใส ฉันรอคอยการกลับมาต่างจังหวัดเป็นเวลาหลายเดือน วันนี้ฉันได้กลับมาเยือนบ้านเกิดอีกครั้ง มันเป็นอะไรที่น่าดีใจที่สุด การกลับมาครั้งนี้อาจจะมีเวลาน้อยเเต่อย่างน้อยฉันก็ยังได้กลับมา เช้านี้ท้องฟ้าปลอดโปร่งมาก สวยสดใสและงดงามมากๆ กว่าฉันจะได้เห็นบรรยากาศแบบนี้ฉันรอคอยมานานเหลือเกิน
ท้องฟ้าวันนี้โปร่งมากแทบจะไม่มีเมฆให้เห็นเลย ถ้าอยู่กรุงเทพฯเช้าขนาดนี้คงเห็นเเต่รถวิ่งเต็มถนน ดีเเค่ไหนเเล้วที่ได้กลับมาบ้านเกิดแล้วได้เห็นบรรยากาศสวยๆแบบนี้ หลายๆคน1ปีได้กลับบ้านเกิด1ครั้ง ได้เเต่ส่งเงินกลับบ้านให้พ่อ แม่และครอบครัว ไม่ได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ได้เห็นหน้า ไม่ได้รู้ว่าป่านนี้คนอยู่ไกลจะทำอะไรอยู่ ทำงานเหนื่อยอยากเห็นหน้าครอบครัวเพื่อเป็นกำลังใจก็แทบจะไม่ได้เห็นต้องกัดฟันสู้ เพราะครอบครัว ซึ่งต่างจากฉันที่อยู่กับครอบครัวทุกวันแต่ฉันเข้าใจความรู้สึกของคนทำงานและไม่ได้อยู่กับครอบครัว ไม่ได้เห็นบรรยากาศสวยๆ ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้คนทำงานทุกๆคนนะคะ ทุกข์วันนี้สุขวันหน้า วันนี้ก็เก็บภาพบรรยากาศมาได้เเค่นี้ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ นั่งรถมาได้นอนนิดเดียวเองแล้วพบกันใหม่ค่ะ พี่ๆทุกคน