Thai train and Temple
Chang Hai Temple, Ko Pho, Pattani, Thailand
วันนี้รื้อกรุภาพเก่า เจอภาพชุดหนึ่งที่บันทึกไว้เมื่อสามสี่ปีก่อน
คิดว่าน่าจะนำออกมาให้คนอื่นได้ชมบ้าง
ก็พอดีเหมาะกับโอกาสที่ทาง จัด #thaiphotocontest5
ประกวดภาพถ่าย หัวข้อ Vehicle เลยขอโอกาสเข้าร่วมกิจกรรมเป็นครั้งแรกเลยนะคะ
ภาพรถไฟไทย ที่กำลังแล่นผ่านวัดโบราณ
ถิ่นแห่งพระผู้เป็นตำนาน 'หลวงปู่ทวด เหยียบน้ำทะเลจืด'
“วัดช้างให้” อ.โคกโพธิ์ จ.ปัตตานี
ศาสนสถานคู่บ้านคู่เมืองของชาวพุทธ
มานั่งมองย้อนหลัง
ในความรู้สึกของตัวเองมันไม่ใช่ภาพที่สวย
แต่ออกจะเป็นภาพที่เสี่ยงสำหรับคนถ่ายเสียมากกว่า
บันทึกภาพเองเมื่อครั้งไปปัตตานีครั้งที่สองในชีวิต
คราวแรกที่ไป ปัตตานีเป็นเมืองสวยสงบ
เราไม่มีเวลาเที่ยวเพราะไปธุระรีบไปรีบกลับ
ได้แต่สัญญากับตัวเองว่าเราจะมาใหม่
หลังจากนั้นไม่นาน ปีพุทธศักราช ๒๕๔๗
เกิดเหตุการณ์ปล้นปืน
ตามด้วยความรุนแรงที่ตากใบ
ชนวนที่ปลุกความรุนแรงให้คุกรุ่นจนโหมกระหน่ำมาถึงปัจจุบัน
กว่าสามพันชีวิต จากไปด้วยกระสุน แรงระเบิด และเปลวไฟ
ราวกับชีวิตเป็นเพียงเครื่องเซ่นสังเวยความรุนแรง
ปัตตานี..จึงเป็นเหมือนคำสัญญาที่ไม่อาจเป็นจริง
เป็นเมืองที่เราไม่อาจหาญไปเยี่ยมเยือน
กระทั่งหลายปีผ่านไป
มีโอกาสพบกัลยาณมิตรที่เติบโตและใช้ชีวิตอยู่ปัตตานี
เราจึงได้ฟังเรื่องราวเหตุการณ์ต่างๆจากคนในพื้นที่จริงๆ
ความกลัวเริ่มถูกผลักไปด้านหลัง ความอยากเที่ยวเริ่มมีพลังมากกว่า
ในที่สุดจึงมีโอกาสมาเยือนปัตตานีอีกครั้ง
เราพบว่าปัตตานี เป็นเมืองที่รวมผู้คนจากหลายหลากพื้นเพ
บ้างก็ต่างภาษา ต่างศาสนา ต่างความเชื่อ ต่างเชื้อชาติ
พวกเขาอยู่ด้วยกันแบบแตกต่างทว่ากลมกลืน
แต่ไหนแต่ไรมา ก่อนที่จะมีนกเหล็กบินให้ว่อนฟ้า
ก่อนรถราจะขวักไขว่ ‘รถไฟ’ คือพาหนะที่เชื่อมโยงผู้คนที่นี่เข้าไว้ด้วยกัน
จะดีแค่ไหน หากป้าย ‘หยุด’ นี้
จะหยุดเสียงระเบิด หยุดเขม่าปืน หยุดควันไฟ
หยุดความรุนแรงทั้งปวงในแผ่นดินนี้
บันทึกคำ
๒๑ เมษายน ๒๕๖๑