Esasen seyahat rehberleri, bu eski kitaplar ve haritalar dünyayı dolaşmak ve keşfetmek için 15. ve 16. yüzyıllarda denizciler, akademisyenler ve gezginler tarafından kullanıldı.
A noktasından B noktasına nasıl ulaşacağınızı hızlı bir şekilde belirlemek için bir navigasyon mobil uygulamasını kontrol etmek, bizim için ikinci bir doğa haline geldi. Megabayt olarak ölçülen dünya artık ceplerimize uyuyor. Öyleyse, sadece birkaç yüzyıl önce coğrafi bilginin tam olarak çizilmediğini ve bilinmeyenin korkusunun nasıl gelişmekte olan bilimsel know-how ile birlikte var olduğunu ilk elden görmek oldukça şaşırtıcıdır.
“Buraya bakın,” dedi Mattea Gazzola eldivenli eliyle , önümüzde 570 yıllık planisfero'ya (bir planisfer veya küresel dünya haritası) işaret etti. “Doğuda, kulelerle noktalı duvarlı bir şehir olarak tasvir edilen İncil Cennetidir. Güneye dayanılmaz derecede sıcak geçilmez bir çöldür ve kuzeyde aşırı soğuk nedeniyle ıssız bir çöl vardır. Dünyanın merkezinde Kudüs var. ”
1448 yılına tarihlenen ve Venedikli haritacı Giovanni Leardo tarafından parşömen üzerine yazılan bu dünya haritası hem güzel hem de ilgi çekicidir. Ptolemy'nin jeomerkezci modelini (Dünya'nın Güneş Sistemi'nin merkezinde olduğu fikri), Hıristiyan inançlarını, putperest sembollerini, Arap coğrafya teorilerini ve bilimsel formülleri birleştirerek, Avrupalılar tarafından tanınan, daha sonraları tarafından bilinir hale getirilen kıtaları temsil eder. okyanus. Dünya etrafında çizilen ve minik, düzgün sayılar ve harflerle doldurulmuş altı eşmerkezli daire, kullanıcının Paskalya'nın ne zaman gerçekleşeceğini, yılın aylarını ve ayın evrelerini hesaplamasını sağlar.
' Planisfero ' kelimesi Latince planus ( düz) ve spazer (küre) 'den gelir ve Leardo tarafından çizilmiş ve imzalanmış bu dünya haritalarından sadece üç tanesi bilinir. En eskisi (1442) Verona'daki Biblioteca Comunale'de ; en yeni (1452) Amerikan Coğrafya Derneği Kütüphanesi tarafından tutulur ; ve orta olanı (1448), Venedik ile Verona arasında yer alan daha küçük bir İtalyan şehri olan Vicenza'daki Biblioteca Civica Bertoliana'nın koleksiyonunda gurur duyuyor .
Eski bir Somascan manastırında yer alan Biblioteca Civica Bertoliana'nın arşivi binlerce nadir kitap ve el yazması içeriyor. Bir hatta yerleştirildiyse, 19 km'den daha fazla uzanırlardı. Yüzyıllar boyunca bu tomurcuklar, mimari mirası, tarihi ipek ve mücevher ticareti ile tanınan Vicenza'nın zengin soylu aileleri ve denizcilik günlerinde Venedik Cumhuriyeti'ne olan bağlılığıyla kütüphaneye bağışlandı.
Şimdi, bu kitapların ve el yazmasının en değerli ve ilgi çekici olanlarından biri, kütüphanenin arşivinin karanlık odasında, önümdeki geniş ve eski bir masa üzerinde duruyordu. Esasen seyahat rehberleri, bu kitaplar ve haritalar dünyayı dolaşmak ve keşfetmek için 15. ve 16. yüzyıllarda denizciler, akademisyenler ve gezginler tarafından kullanıldı.
Onlardan vazgeçerek, Gazzola - kütüphanenin arşivcisi - bir hikaye anlattı.
Dünyayı haritalandırmanın yeni bir dönemi
Baskı makinesinin icadı arasında c. 1440 ve 15. Yüzyılın sonlarında ve 16. yüzyılın başlarındaki zirvelerinden birine ulaşan Keşif Çağı, dünyayı haritalandırma ve tasvir etme sanatında bir devrim oldu. Denizcilik, ticaret, coğrafi keşifler, karmaşık matematiksel hesaplamalar ve hatta Kutsal Topraklara olan dini hacılarla elde edilen ilk elden bilgi, zamanın haritalarının ana hatlarını çizerek ve değiştirdi.
150 yıl içinde, Leardo'nun planisfero'nun coğrafi modeli geride kaldı ve dünya bugün bildiğimiz kadar az ya da çok ortaya çıktı.
Yol boyunca önemli bir adım, Ptolemy'nin Coğrafyası'nın Latince'deki ilk basılı baskısının (Vicenza'da 1475'te) yayınlanmasıydı. 2. yüzyılda Greko-Romen matematikçi, astronom ve coğrafyacı Claudius Ptolemy, dünyayı Roma İmparatorluğu tarafından bilinen zamanda tanımlamış ve coğrafi koordinatları tüm yerlere tahsis etmiştir. Bu şekilde, Dünya, batıdaki Cadiz ve doğuda Hindistan veya Cathay (Çin) ile yaklaşık 70 derecelik bir düz arazi şeridi idi.
Ptolemy'nin eseri, 13. Yüzyılda Bizans alimi Maximus Planudes tarafından yeniden keşfedildi ve yüzlerce yıllık Ptolemy, kartografik ve coğrafi her şey üzerinde yüce otorite olarak yapıldı. Ne yazık ki, orijinal haritaları kaybolmuştu ve Planudes bunları yazılı metin ve koordinatlar temelinde yeniden oluşturdu.
Ptolemy'nin Coğrafyası, 1406'da Yunanca'dan Latince'ye çevrildikten sonra, Ptolemy'nin metinleri, koordinatları ve matematiksel hesaplamalarına dayanan pek çok haritacı tarafından daha fazla harita çizilmiştir. Bu haritalar, 15. Yüzyılda keşif gezilerini kolaylaştırdı ve haritacılıkta bir rönesansa yol açtı.
Ptolemy'nin Coğrafya'sının 1475 Vicenza baskısı haritaları içermiyordu (sadece orijinal metni ve koordinatları). Bunun yerine, Gazzola bana 4 Kasım 1490'da Roma'da yayınlanan seminal çalışmanın daha sonraki bir baskısını gösterdi. Büyük ve ağır tome, topraklar için sarı ve koyu tonlarda elle boyanmış 31 detaylı basılı harita ile serpiştirildi. denizler.
Tipik olarak bir incunabulum için (en eski basılı kitapları, özellikle 1501'den öncekileri belirlemek için kullanılan terim), kitabın bir ön parçası yoktur. Tıpkı bir el yazması gibi, Ptolemy'nin Coğrafyası'nın bu ilk baskısı, herhangi bir önsöz olmaksızın doğrudan metin ile başlar.
Gazzola, “Yazarın adını veren eserler, çalışma ve baskı tarihi sadece 1500'den sonra kullanılmaya başlandı” diye açıkladı. Venedikli hümanist bilim adamı ve yayıncı Aldus Manutius'un basım dünyasında devrim yarattığı zamandır. “Modern kitap onunla başlar.” Adriyatik ve Akdeniz denizlerinde Venedik hakimiyeti döneminde Manutius baskı ofisini Aldine Press'i (Venedik'te) kurdu, italik yazı tiplerini ilk tanıtan ve 130'dan fazla kitap yayınladı. Yunanca ve Latince.
Modern seyahat rehberlerinin habercisi
Bir sonraki seyahat kitabı Gazzola bana detaylı, güzel baskılı bir ön parça gösterdi. Ve çok uzun bir başlık: Quae ve kıtalar, Suriye, Filistin, Arabistan, Aegyptus, Schondia, Holmiae, Regionum Superiorum Singuale Tabulae Geographicae.