Merhaba sevgili arkadaşlar,
Sayılı gün çabuk geçer derler. Aynen öyle oldu, tatil başladı ve bitti göz açıp kapayıncaya kadar derler ya işte aynen öyle.
Bu arada şunu da yazayım: önceki yazımda bahsettiğim “hakedişin” ödemesini çalıştığım şirket aldı ve çalışan bütün arkadaşlar hak ettiklerini, bayram öncesi alabildi. Bunda benim de emeğimin olmasının verdiği iç huzuru anlatmaya kelimeler yetmez. Maraşlı kalıp ustası da Kayserili sıva ustası da memleketlerine giderken ki halleri görmeye değerdi.
5 gündür uzak kaldığım elimde olsa da 500 gün uzak kalabilsem dediğim işime, şehrime, stresime geri döndüm. Güzel bir bayram geçirdim; sevdiklerimle, özlediklerimle. Umarım sizler de şeker tadında bir bayram geçirmişsinizdir. Güzel anılar biriktirmişsinizdir.
Bu tatil süresince, sanırım detoks diyorlardı ismine öyle değil mi? İşte ben de internet, telefon, vs teknoloji detoksu yaptım. Kimseyi ne aradım, ne de sordum: içimden gelmedi bir bıkkınlık bir istememezlik. Oysa önem verirdim bayrama – seyrana… Arar sorardım eş dost akrabayı. Ama bu bayram sadece ve sadece görebildiklerimle kutladım. Belki bundan sonraki bayramları da böyle kutlarım.
Dünya Kupası olmasa televizyonu dahi açmayacaktım ki onda da yani grup maçlarında da bu güne kadar sadece Portekiz – İspanya maçında (Dünya Kupası’na yakışır) zevk aldım. Bu gün konuştuğum çoğu arkadaşımdan da aynı tepkiyi aldım. Neydi o eski Dünya Kupaları... Dayımla izlerdik gecenin bir yarısına kadar müthiş maçlar oynanırdı.
Neyse umarım önümüzdeki maçlar biraz keyif verir de izlediğimize değer.
Hoşçakalın…
Bir sonra ki yazım da görüşmek üzere.