Modernizm çağı içinde bulunmamız artık hayatın yaşamında değer verdiklerimizin de yavaş yavaş değişimine uğramaktadır.
Eski zamanda evleneceği zamana kadar sevgiliyi göremezken şimdi lise de aynı sınıfta bulunanlar bile kendilerine "aşkım" ibaresini kullanması artık aşk kavramının öneminin sıradan bir kelime seviyesine düşürmektedir.
Düşünülse aşk kavramının ulviyeti gerçekten sevmek veya sevilmek anlamı ile ifade edilemeyeceği görülmektedir. Lise yıllarında çıktığınıza da aşkım,
üniversite de çıktığınız kişiye de askim, iş hayatınızda da birlikte olduğunuz kişiye de aşkım deniliyor...
Gün geçtikçe aşkım kelimesini basitleştirmiş oluyoruz.
Aslında aşkım kelimesini güzelliğe göre söylüyoruz çünkü iç güzellikten çok dış güzelliğe göre aşk yaşamış olduğumuzu sanıyoruz ışte aklıma Aşık Veysel' in şu sözleri: "Yüzü güzel olana kırk günde doyarsın da, gönlü güzel olana kırk yıl doyamazsın" aklıma geliyor.
