Yoğun bir haftayı geride bıraktık.Şimdi tatil zamanı bu gün ne yapsam ne paylaşsam derken gözümün önünde duran tatlı tarifleri defterim gözüme çarptı bunların hepsini mezara götürecek halim yok.Bilgi paylaştıkça güzeldir.
Eskiden böyle paylaşılmazdı,herkes herkesten bişey saklardı.Özellikle bizim meslekte ustadan iş öğrenmek ayrı bir zahmetliydi.Şimdi öyle değil ama artık okullarda yeteri kadar bilgi veriyorlar ve günümüzün en iyi aşçısı olan Google bütün sorularımıza cevap veriyor maşallah.Biz ustadan birşeyler kapmak için çöpe attığı malzemlerden bakardık neyi ne kadar kullanmış kaç yumurta kırmış diye.
Böyle paranoyak ustalarda vardı,hep ben bileyim herşeyin en iyisini ben bilirim edalarında takılan.Karşındakine öğretsen ne olacak sanki ama işte hep makam mevki elden gider korkusu yok mu insana neler yaptırıyor.Şükür ben öyle biri olmadım hiç bir zaman ne biliyorsam en iyi şekilde insanlara hep eksiksiz anlattım gerek gösterdim uygulamalı olarak.
Belki size komik gelebilir bu durum ama cidden öyle, sen bişey öğrenme diye gönderiyorlar şunu getir bunu götür.Sonuç bir kaç saniye de içine atacağını atıyor.Sen gene göremedin.Mutfaktan bütün elemanları çıkartan insanlar tanıyorum içine ne girdiğini kimse görmesin diye.
Çok garip insanlar , halbuki öğrensin oda iyi bir usta olsun kendi gibi kaliteli çıraklar yetiştirsin ama yok illaki eziyet edicek.Egomanyasını tatmin edicek.Son zamanlarda bu durum yok denilecek kadar aza düştü yetişen nesil bilinçli bir şekilde aşçılığı öğreniyorlar eminimki ilerleyen süreçte çok daha kaliteli ustalar olacak.Çok iyi ustalar yok mu ? Tabiki var bütün herşeyi en ince ayrıntısına kadar anlatan seni ilmek ilmek dokuyan.Onlar işte eli öpülesi ustalar,çok saygı duyuyorum onlara diyor ki Ahmet ne yapıcam ben bu kadar bilgiyi mezararamı götürücem.
Az mı gizli gizli ustaların defterlerini aşırmadık.Saklandığı yerlerden çıkarmadık.
Size bunun gibi yüzlerce kesit anlatabilirim.Ama ben hiç bir zaman yılmadan usanmadan çalıştım ve öğrendim.Şimdi öğretme sırası bende,bütün birikimimi elimden geldikçe hep paylaşmaya çalışıyorum.
Eskiden öğrenmek çok zordu biz çok çektik ama inşallah arkadan gelenlere çok çektirmeyeceğiz.Tabiki belirli evreler olucak , ama bunlar işi daha iyi kavrayabilmesi ve öğrenebilmesi için olacak.Mutfaklar da genelde askeri düzen işler.Evet bazen çok iyi ama bunu çok abartan ustalarımız maalesef genç yaşta bir çok arkadaşımızın mesleği bırakmasına sebeb oluyor.Ben ve arkadaşlarım gerek toplantılarda gerek bire bir konuşmalarda bunları ustalarımıza anlatıp onları bilinçlendiriyoruz.
İnanmassınız halen 20 yıl öncesinin çıraklık eğitimini uygulamaya çalışan ustalar var.Ah be Ustam devir çok değişti.
Sözü çok uzatmamak gerekirse..
Hayat kısa dostlar tüm bildiklerinizi hep alt kademedeki arkadaşlarınızla paylaşın onların yükselişi sizin gurur kaynağınız olsun.
Şimdi isteyen arkadaşlara elimdeki olan tarifler ve reçeteleri gönderebilirim.Hepsi birebir uygulanmış ve profesyonel mutfaklarda kullanılan reçetelerdir.
Gönderinin altına mail adreslerinizi yazmanız yeterlidir.
Aklınıza takılan her soruyu discord üzerinden yazabilirsiniz vaktim oldukça cevaplamaya çalışırım.
Görüşmek Üzere,güzel bir pazar günü geçirmeniz dileğiyle.
Posted from my blog with SteemPress : https://ahmetchef.timeets.com/2018/08/11/bir-yakinis-hikayesi/