ağlamak
bazı acılara yetmez
bazı ölümlere
örtüsüdür bazı acıların
örter, örtülmez
savunur bir süre
ağlayanlar sevinmeli
sevin ağlayabiliyorsan
acılar art arda dinmeli
unutmanın kardeşidir ağlamak
uyanır uyanır yatağında duyguların
düşüncenin kucağında hep çocuktur ağlamak.
özdemir asaf
Bazen bir karede geçer tüm yaşanılanlar aklından. Bazen bir anda eski günler gelir ve üzülürsün yine kendine. Yaşayamadıklarına doyamadıklarına ağlarsın. Bir sevinç anında bile yüzün düşer aniden ve yorulursun. Kalbinin acısını hisseder ve yine üzülürsün. Gözlerinden sımsıcak sicim gibi yaşlar dökülür, kimse görmesin diye gizlersin yüzünü...
Yaşamak acı verir artık...