Osmanlı devletinde iz bırakan padişahlardan biri olan Sultan Abdulhamit'in çok az bilinen bir yönünü sizlerle paylaşacağım.
Kaynak
Sultan Abdülhamit Han çok sıkı bir polisiye hikaye roman meraklısı ve takipçisidir.600'e yakın polisiye hikaye ve romanı Osmanlıca'ya çevirmiyor.Hareme gitmediği zamanlarda vaktinin çoğunu bu romanları okuyarak geçiriyor.
Stand Magazine isimli dergide Doyle'un "Sherlock Holmes" öykü ve hikayeleri yazı dizisi haline getiriliyor. Abdülhamit Han ile alakalı yazılan bir yazı çevrilirken Boş Ev hikayesini görüyor.Gördüğü bu hikayenin Abdülhamit Han'ın hoşuna gideceğini düşünen Mütercimi onu da çeviriyor.Sultan Abdülhamit Han bu çeviriden ve hikayeden çok hoşlanır.Londra büyük elçisine haber veren Abdülhamit Han Doyle'un ne kadar kitap ve eserlerinin varsa gönderilmesini emreder.1907 senesinde Doyle İstanbula'a gelir.Sir Henry Woods anılarını kaleme aldığı hikayelerinde şahit olduğu Abdülhamit Han ve Doyle arasındaki bir olayı bize aktarıyor.
Kaynak
Sultan Abdülhamit Han bir gün Doyle'un huzuruna kabul eder.Doyle'nin yakasına kendisine ait olan nişanesini takar.Aralarındaki bu güzel etkileşimden sonra konu Sherlock Holmes konusuna gelir.Sultan Abdülhamit Han Doyle'un dönüp Roman da yazıyorsun uzun hikaye de yazıyorsunuz.Yazmış olduğun uzun hikayeler çok güzel ve çok değerli.Lakin roman yazma,aynı kalitede durmuyor.Sultan Abdülhamit Han'ın bu eleştirilerine Doyle çok bozulur.Çünkü Doyle Sultan Abdülhamit Han'ın böyle bir eleştiri yapacak potansiyel ve birikime sahip olacağını bilmiyordu.
Bütün Holmes Eleştirmenleri de Doyle'un hikayelerini romanlarından daha etkili ve başarılı bulduklarını birçok platformda belirtmiştirler.
Bu vesileyle Sultan Abdülhamit Han'ın rahmetle anıyorum.