(kynk:pinterest)
Öncelikle tüm âleme merhaba. Adım Ali Han. 21 yıllık hayatımda en büyük acım, anlaşılamamazlık oldu. Ama sonra Mevlana ile tanıştım. ''Aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguları paylaşanlar anlaşabilir.'' demişti yaklaşık 800 yıl önce. Yutkunamamıştım. Bu; ailemin, arkadaşlarımın ve çevremdeki herkesin beni hissetmediği anlamına geliyordu. Ardından şunu sordum kendime; ''Hissedemediği birini sevebilir mi insan ?'' Galiba annem sever. Annem, o kadar sevgiyi nerede bulup her zerreye dağıtır bilmem ama, o her şeyi sevebilir. Hatta bir gün sahilde tek başına otururken, yanıbaşında duran sigara paketini bir karga gelip almış ve denize fırlatmış. Annem de bunu bize anlatırken; ''Karga galiba beni seviyordu, kendime zarar vermemi istemedi.'' demişti. Anlayacağınız annem, her hücresinde sevgi ve iyimserlik taşıyan bir melektir. O beni sever.
Neyse... bunları size daha sonra uzun uzun anlatırım. İlk önce burada ne aradığımı söyleyeyim. Steemit'i neredeyse herkes gibi ben de bir arkadaşımdan duydum ve şu hayatta yaptığım en iyi şeylerden biri olarak gördüğüm ''yazma'' eylemini bu mecrada daha iyi aktarabileceğimi farkettim. Platformda henüz Türkçenin yaygın olmaması ve Türkçe içeriklerin çok alıcısı olmaması sebebiyle, benim ve bunu okuyan sizlerin şanslı olduğunu düşünüyorum. Bilirsiniz; bizim buralara yeni şeyler biraz geç gelir ve geldiği vakit herkese hemen ulaşamaz. Ama ulaştıktan sonra da, hiç ummadığımız şekilde patlama yaşar ve birden popüler haline gelir. ''Ne, nasıl oldu?'' derken milyonlarca insan onu kullanıp tüketmiş ve çoktan tükürmüştür. Sanırım bu sadece bizde olan bir şey değil, genel olarak dünyada çağımızın bir hastalığı. Tüketip, yok etme arzusu...
Gelelim burada olmamın bana ve size faydalarına... Blogumda genel olarak edebiyat, sanat, seyahat, müzeler, sergiler ve daha bir çok entelektüel, kültürel konular hakkında yazılar bulacaksınız. Bazen bir şiirle soluğumuz kesilecek, bazen bir resme bakıp özgürlüğü sorgulayacağız, bazen de hep birlikte aynı müziği dinleyip tebessüm saçacağız evimizin duvarlarına. Anlayacağınız burada ''hayat damarlarımızdan birini'' besleyip onaracağız hep birlikte. Umarım başarabilirim. Umarım başarabiliriz !