Dünya gerçekten güzel kalpler için artık cehennem.

Belki çok negatif baktığımı düşüneceksiniz. Haklısınız. Ama pozitif bir şeyler bulabilmek için etrafıma dikkatlice bakıyorum. Önceden bazı insanların gözlerinde ışık olduğuna şahit olabiliyordum. Bu aralar o kadar nadir rastlıyorum ki bu duruma.

Çıkarlar her şeyin önüne geçeli yıllar olmuştu zaten. Ama şüphe bu kadar yayılmamıştı içimize. Şimdi yanımıza yaklaşan herkes bizim için kocaman bir tehlike olarak görünüyor. İnsan bin sürü kötü ihtimalleri düşünüyor. Mesela komşuluk bitti diyor büyüklerimiz. Ben komşuluğun yaşandığı döneme yetişemedim. Ama eminim çok güzel kalmıştır yaşama şansına ermişlerin aklında o günler. Yan evdeki dostun varlığı, başınıza bir şey geldiğinde kapıyı çalabilecek olmanın rahatlığıyla uykuya dalmak eşsizdir sanırım. Şimdi insanlar gördükleri, şahit oldukları her kötülüğe sağır ve dilsizler. Bırakın komşuyu kan bağımız olan akrabalarımızla bile setler, duvarlar, menfaatler girdi aramıza. Sıcacık sohbetleri, sağlıklı vakit geçirmeyi yakalayamamış nesildenim bende. Biliyorum bunlar daha önce defalarca yazıldı. Hepimiz farkındayız nasıl bir dönemle karşı karşıya olduğumuzun. Ama ne kadar çok konuşursak o kadar duyarlı olmaya meyledeceğimize inanıyorum.

Çocuklarını sokakta oynamaya bırakamayan hatta sırf dışarı çıkmak ister korkusuyla tabletle, telefonla oyalamaya çalışan aileler… bizden daha mutsuz bir nesilin geldiğine inanıyorum. Küçük çocuklarla ilgili tek övündüğümüz durum tabletinden kedi videosunu tek başına bulup açabiliyor olması. İçinizi kararttığımın farkındayım ve üzgünüm. Kötülük sanki bakterilerden bile hızlı ürüyor maalesef.

Arkadaş edinemiyoruz. Edinsek bile arkamızı dönemiyoruz. Ev halkından biri eve biraz geç kaldığında bir sürü kötü sernaryo yazıp oynatıyoruz kötülükle zehirlenmiş beyinlerimizde. Nasıl düşünmeyelim peki? Ana haberleri izleyemez olduk. Tecavüze uğrayan minicik bedenler, sırf yemek tuzlu oldu diye defalarca bıçaklanan kadınlar, komşusu tarafından evdeki altınlar için katledilen aileler… biliyorsunuz bu liste daha uzar ama benim yazmaya yüreğim yetmiyor.

Ne yapabiliriz sorusunu sormayı çoğaltmalıyız. Kötülüğe SUSMA. Gördüğünü görmedim, duyduğunu duymadım DEME. Bugün sustuğun, görmediğin kötülük yavaş yavaş sana doğru yaklaşıyor farkına var.

George ORWELL ''Bir gün karanlığın olmadığı bir yerde buluşacağız'' demiş.

Öyle olması dileğiyle…

kaynaklar: 1 2 3