Eşim yani babakul i.s.k.i de çalışıyor, buraya taşınmadan önce lojmanlarda oturuyoduk.Gerçi ben ondan öncede orda oturuyordum babamda orda çalıştığı için gençliğimde orda geçmişti.Orayı okadar çok seviyordum ki ömrümüm sonuna kadar orda kalmak istiyordum(tabi sonra oraya sonradan gelen aileler ve müdürlerin, memurların bencil uygulamaları bıktırmıştı)...
Fakat bizi yani 5işçi aileyi atarcasına, kovarcasına ordan çıkarttılar(gerçi ben çok sevindim eşim hiç taşınmak istemiyodu çünkü bahçe işlerini çok sevdiği için bahçesiyle uğraşmak ona yetiyodu, çıkmamız için şartları çok ağarlaştırmışlardı).Servisleri kaldırdılar , bahçelere yasak getirdiler, insanları çok bozuldu heryerde olduğu gibi...Çok şeyler yaşadık iyisiyle kötüsüyle.
Orasını anlatmaya sayfalar yetmez, çok güzel günlerimiz de oldu başka bi zamanda inşaAllah yazarım...
Eşim emekli olmak için dilekçesini verdi fakat kendinden önce emekli olan arkadaşlarına böyle bir uygulama gelmezken eşime önce izine çıkmasını sonra emekli olmasını söyleyip dilekçesini kabul etmemişler...
Sistemin tüm terslikleri çarpıklıkları hep bize denk geliyo...
Canı sıkkın gelince eve bende haliyle ona moral vermek istedim ama kafasını takmıştı belliydi..."Hayırlısı neyse o olsun vardır bunda da bi hayır" dedim ama o "benden önce iki kişi ayrıldı onlara böyle bişey olmadı bana niye böyle yapıyolar"diyordu..
Nasibimizde neyse o olur, ben gene aynı fikirdeyim,hakkımızda herşeyin hayırlısı neyse Rabbim onu nasip etsin...
Yarın ola hayrola yeni bir gün ve günün neler getireceği hiç belli olmaz.
Hayatta herşeyin dedim ama hakkınızda hayırlı olan herşeyin gönlünüzce olması dileğiyle Allaha emanet olun...