Kaç padişahı kaç veziri dize getirdi kahramanımız Keloğlan ve Bicirik. Ve bunları yaparken ne silah ne de ejderhaları vardı. Onun tek silahı kıvrak zekasıydı. Güzel sesiyle türküler çığırır huzur verirdi dertlilere. Taht oyunları da neymiş :) bırakın Keloğlana alsın tahtı gelsin hemde yanında Prensesi de alır anasının elini öptürür helal be Keloğlan diye dualar alır hepimizden.
Felsefesi de vardır Keloğlanın ve tabi ki kendi tarzıyla aktarır bizlere.
Ben bir garip keloğlanım
Eşeğimin yok palanı
Varım yoğum doğruluktur
Hiç de sevmem ben yalanı
Bir kocakarı anam var
Birkaç tavuk bir de inek
Hergün konar kel kafama
Evsiz kalmış bir kaç sinek
Olmam kimseye kul köle
Halkın kulağı diliyim
Namertlere avuç açmam
Sivri akıllı biriyim
Keloğlanım budur özüm
Haram malda yoktur gözüm
Garip hakkını yiyene
Elbet vardır bir çift sözüm
Sizlerle büyüyen nesilden olmak gerçekten büyük ayrıcalık Sayın Rüştü Asyalı ve Rahmetli Aydın Babaoğlu.
