Bir gece yine her gece gibi isyankar ve ümitsiz, ardına düşen bir sabah, yorgun ve bıkkın. Monotonluğun dayatıldığı bir hayat mücadelesi, uzun bir süre gece vardiyasında çalışmanın verdiği karamsarlık. Mekan, mevki olarak çok işlek bir cadde üzerinde, bütün şehir uykuda iken gece hayatını uykuya tercih edenlerin cirit attığı bir cadde. Geçmişimde kalmış olsada çok yoğun psikolojik savaş verdiğim bir dönemdi, tek iyi yanı elime kağıt kalem alarak şiirler yazardım sessiz gecelerde.
Sessizlik işte, bir yanım kalabalık her yanım yalnızlık, herkes kendi hayatına koşturuyor, yanında kalabalık var fakat senden habersiz. Varlığının ne önemi var ki bu kalabalığın içinde, kocaman bir hiç, yok o kadar değil koskocaman bir hiç.
Aslında bu kalabalığın içindeki yalnızlık, olumlu tarafından bakılacak yönleri de içinde barındırıyor. Kendimize vakit ayırmak gibi, insanların aslında kendinden daha önemli bir şeye sahip olmadıklarını düşündüklerini anlamak gibi. Kendimiz ile çok fazla birlikte olamıyoruz, olduğumuz vakitlerde ise bundan çok iyi istifade ettiğimizi düşünmüyorum. Aman ya, boşver, neyse gibi terimler ile hayatımızı öteliyoruz, hayatımızla birlikte hayatımızda olanlarıda öteliyoruz. Yaşamı kaçırıyoruz bi yerde.
Hayal kurmak güzel şey, hayallerimizi yüksek bir yere koymak pek tabii bir durum fakat gözden kaçırdığımız nokta, hayat bize bu hayallere ulaşmamız için ayağımızın altına basamak koymuyor, yada kalabalığın bize destek olması söz konusu değil. Hayaller, küçükken bahçe duvarlarına tırmanıp aşırılan erik ağacına ulaşmak kadar kolay elde edilmiyor. Planlama istiyor, çaba sarf etmek gerekiyor, biraz fazla çalışmak gerekiyor. Kimseler elimizden tutup hayallerimize götürmeyecek bizleri biz kendimiz adımlayacağız hayallerimize giden yolları, bazen dikenli olacak yollar bazen toza bulanacağız, ulaşıp ulaşamayacağımız hep bir muamma ve dahası hayallerimize kavuştuğumuz vakit ne kadar mutlu oluruz o da ayrı bir muamma tabi ki ama önemli olan hayallere yürümenin güzelliği değil mi zaten.
Hayatınıza hayaller katın, hayallerinize biraz 
Hayatınıza yön verecek bakış açıları geliştirin, içmek için ihtiyacınız olan su yeri gelir gözyaşı olarak sizinle vedalaşır unutmayın.
Son olarak kendinizi şöyle bir tartın, hayallerinize yürürken attığınız adımlar size keyif mi veriyor yoksa ızdırap mı?
Keyif alıyorsanız sorun yok düz devam ediniz lütfen, yok eğer ızdırap ise yolculuğu başa sarın lütfen yeni bir yol deneyin...
Mutlu yolculuklar dilerim herkese, kalın sağlıcakla...
e.avina