Hayat, iş, ev, gönül derken birçok yük ile yürüyoruz dünya denen güzergahta. Bunca yükün altından kalkmak bazen mümkün görünmüyor ne yazıkki. Bazen durup dinlenmek gerekiyor.
Gönül yükün ağır olsada ömür yükün bir bavuldan fazla olmasın...
derim ama bunun için çok geç kalıyoruz genelde, öyle bavulunu alıp gitmek olmuyor, olamıyor.
Bazen durup dinlenmek gerekiyor, öyle sigara, çay molası gibi değil, durup soluklanmak gibi değil, kendine sığınıp kendinden başka her şeyden uzaklaşarak dinlenmek gerekiyor.
Yorgunum biliyorum, yorgunluğumun benden başkasını yorduğunuda biliyorum. Yüküm çok, yük olmuşluğumda. Kendimden sıyrılıp dinlenmek istiyorum, kendim sandığımdan.