Ağzımızda kalabalık yaparcasına söylüyoruz, ağzımdan çıksın da. Doyurucu bir tarafı yok, içi boş anlamsız geliyor sevgi sözcükleri. Vedalaşırken "görüşmek üzere" sözlerinin yerini aldı "seni seviyorum" cümlesi. Söylenmesi çok güzel olsada biraz Çin malı duruyor sanki, kalitesi düşük, samimiyetsiz ve soğuk. Eskileri hatırlıyorum da söylemesi çok zor ve taşıması ağırdı.
Çok söylerdim insanın yarına çıkmaya garantisinin olmadığını ve sevdiklerine bunu ifade etmeleri gerektiğini. Bunun arkasındayım ama bir artı ile, arkasında durmayacağınız sevgi sözlerini sarf etmeyin. Hissetmiyorsanız söylemeyin, samimi değilseniz söylemeyin, inanmıyorsanız söylemeyin, eğreti duruyor çünkü. Aldatıcı sevgi sözlerinin ters etki etmesi halinde nefreti çok fazla körükleyeceğini düşünüyorum.
Kendi açımdan bakınca ağzımdan çıkan cümlenin karşı tarafta nasıl algı oluşturduğu aslında karşı tarafa olan hislerimin bir yansıması konumundadır. Benden duyduğun cümleyi, sözleri sevdiysen eğer, bu içinde sana olan sevgimi sana taşıyan bir aracı görevi görmektedir. Oldu ki sözlerimi sevmedin var git onu da sen düşün. Burada şunu belirtmezsem olmaz, fikir alışverişinde duyduğun cümlenin hoşuna gitmemesi ayrı bir noktada duruyor, fikirlerimiz uyuşmuyor diye o kimseyi sevmeyeceğim anlamına gelmez ama seviyorum diye her zaman hoşlandığı ifadeleri kullanacağım durumu da söz konusu olamaz. Bu aralar çok sevgi dolu olduğum söylenemez, dışarı çıkıp canına okumak istediğim bir dünya var çevremde. Neyse iyi ki buradayım ve o kadar güzel insanlar var burada, yürekleri kocaman. Umut demektir yüreği sevgi dolu insanların varlığı ve tahammül sebebidir, kahreden bir yaşamda dünyamıza dahil olmaya çalışan insanların varlığına. Hatta öyle ki bir çoğuyla aynı şehirde bile değiliz, belki de hepsi ayrı şehirlerde ve ayrı ülkede ama bizim gönül ülkemizin hudutları içinde olduğu kesin...
Varlığını ve samimiyetini esirgemeyenlere kocaman teşekkür ve kucak dolusu sevgiler...
e.avina