Bugün dünya üzerinde kaleme alınmamış hiçbir yazı kalmamıştır bana göre hatta bu cümle dahi kullanılmıştır mutlaka ama birebir bu şekilde olmayabilir. Ve bu paylaşacağım yazı son yazı olacaktır. Bundan sonra yazmayacağım anlamına gelmesin, son derken yenisini yazana ya da yenisi yazılana kadar son yazı. Elimden geldiğince yenileri olacak tabi. Peki daha önce yazılmışsa bir yazı yeniden yazmaya gerek varmıdır acaba?
Elbette vardır çünkü daha önce yazılan yazı kesinlikle okunmuş diyemeyiz ya da herkes okumuş diyemeyiz veya kullandığımız dilde yazılmış olmayabilir. Nitekim bu güne kadar yazılmamış yazı kalmamıştır ama hepsine okundu diyemeyiz.
Bunu su şekilde anlatabiliriz belki. Kendinize bir konu seçin ve bu konu hakkında bir şeyler yazmaya başlayın ve bu yazınızı insanlarla paylaşın, şunları duyabilirsiniz mesela "çok güzel bir konuya değinmişsin" veya "falanca yazarın şu kitabında bu konuya benzer bir yazı okumuştum ama sizde çok başka anlatmışsınız".
Bir müteahhitin bina dikmesi gibidir yazmak. Aynı kat sayısı, aynı metrekarelik alan fakat farklı cephelere bakan, farklı görüntülere sahip binalar gibidir yazmak. Aynı konu üzerinde farklı bakış açılarıyla eserlerin ortaya çıkması konulara her zaman başka boyutlar kazandıracaktır çünkü okurlarında bakış açıları mutlaka farklılık gösterecektir. Her kalem tutan el, kendi eserinin mimarıdır.
Aslında sözü çok uzatmaya gerek olmadan daha çarpıcı bir şekilde ifade etmeye çalışayım umarım başarılı olurum. Hz. Mevlana'nın Mesnevi'sini bir çoğumuz okumamıştır ve dahi başka eserleri olduğunu bilmeyenler de mevcuttur ama Hz. Mevlana'nın hayatını, öğretilerini, aşkını anlatan bir çok kitap kendi eserlerinden çok daha fazla satmıştır ve üstelik hz. Mevlana'nın eserleri yanında okyanusta damla misali eserler. Hz. Mevlana hakkında bir yazar ortaya çıktığı zaman başka bir yazar ben yazmayacağım demiyor hatta ilk yazandan sonra başkaları ilham alarak hiç aklında yokken yazmaya karar veriyor. Evet örnek olarak hz. Mevlana'yı verdik çünkü bir dönem sosyal medyada onun öğretileri, sözleri, şiirleri alabildiğince dolaşıyordu ve bizler görünce sanki daha önce hiç söylenmemiş sözler gibi benimsiyorduk. Hz. Mevlana'yı kendisinden okumadan öğrendik o yüzden diyorum ki yazılmamış hiç bir cümle ya da konu kalmamıştır ama hepsine okundu diyemeyiz.
Hazır yeri gelmişken şunu söyleyeyim, hz. Mevlana'nın "Şems'ten haber getirene ne isterse veririm" diyerek anlatılan hikayesini bilmeyen yoktur sanırım varsa da araştırır diye ümit ediyorum. Hz. Mevlana birinin yalanına hediye verince oğlu "baba bu adam yalan söylüyor neden ona hediye verdin" sözüne karşılık "yalan söylediğini biliyorum eğer doğru olsaydı canımı verirdim" diye karşılık vermesi belkide günümüze en güzel mesajlardan biridir. Evet biz bugün hz. Mevlana'yı anlatana kendisinden daha çok değer veriyoruz. Velhasıl konu buraya kadar gelmiyecekti nasıl oldu geldi anlayamadım :). Belkide canım yazmak istedi kendimi tutamadım Allah ne verdiyse artık dedik galiba :)
ama artık bir nokta koyalım buraya.
Elini ver birlikte yürüyelim
Evet 
e.avina
