Herkese merhaba arkadaşlar.
Bugün sizlerle sigarayı bırakmayı nasıl başardığımı anlatmak istiyorum. İlk önce nasıl başladım onu anlatayım. Lise çağlarında başladım sigara içmeye, tamamen gençlik özentisiyle, sanki o çağlarda sigara içmek kendini kabul ettirmek gibi bir şeydi. Tabiiki şimdiki aklımla düşündüğümde kendime gülüyorum. Ne kadar saçma düşüncelerle sigaraya başlamışım. Kendime ve etrafıma zarar verdiğim için kızıyorum kendi kendime. Ama zararın neresinden dönülse kardır değil mi? İşte ben bunu başardım gururla ve mutlulukla söylüyorum ki ben bu illeti bırakmayı kendi irademle başardım. Kendimle bu konuda ne kadar gurur duysam azdır.
Sigarayı on sene boyunca içtim. Kahvenin yanında, çayın yanında. Öyle ki kahveyi ya da çayı yanında sigara olmadan içemez hale gelmiştim. Tek başına kahve ya da çay içmek mi? Asla öyle bir şey olmazdı. İllaki yanında sigara olacak o pis zehiri içime çekeceğim. Ama sigaranın bana zarar verdiğini hep düşünüyordum fakat yine de vazgeçemiyordum bir türlü.
Yalnız bazı reklamlar çok etkiliyordu beni bırakmak istiyordum. Sağlığımı düşünmeye başladığım zamanlarda sigara içerken kendi kendime diyordum ki “sigarayı çektin içine ne kazandın iğrenç bir duman girdi içine, kendini zehirliyorsun. Güzelliğin gidiyor. Soluyorsun. Ciğerlerin kömüre döndü. Sana bir tat veriyor mu? Hayır vermiyor. Sorunlarını çözüyor mu? Hayır çözmüyor. Sadece aptal gibi içine çekiyorsun zehiri. Yapma bunu kendine. “ diye her sigara içişimde kendimle bu şekilde içsel konuşmalar yaptım ve her içsel konuşmamda sigaramın yarısını içmeden söndürmeye başladım. Hani derler ya önce beyinde bitecek diye. İşte sigarayı beyinde bitirme yöntemi. İçsel konuşma.
Sonra bir gün arkadaşımla sigarayı bırakmaya karar verdik. Hatta iddiaya bile girdik. Bırakırsın bırakamazsın gibilerinden. Ama ben kararlıydım ne olursa olsun bırakmalıydım. Kendime ve çevreme daha fazla zarar vermemeliydim. Artık bırakmayı o kadar istiyordum ki her sigara yakışımda o güzel içsel konuşmamı yapıp sigaranın yarısı olmadan elimden atabiliyordum. Bunun üstüne bir de arkadaşımla birlikte sigarayı bırakmaya karar vermek daha etkili olmuştu sigarayı bırakmama. Sigarayı bıraktım. Bir daha elime almadım. Arkadaşlarım uzattı içmedim. İlk bir hafta çok zor geçti. Baktım bizim arkadaş başlamış yine 😃 ama ben başlamamalıydım. Bir hafta boyunca içmeden durabilmiştim. Daha da durabilir bu illetten kurtulabilirim diye kendime telkinlerde bulundum. Canım her sigara içmek istediğinde kendimi uyardım. “hayır sen iradelisin içmeden de yaşayabilirsin. Bir hafta boyunca içmemek için ne zorluklara katlandım. Şimdi emeklerin boşa mı gitsin hayır içme” şeklinde içsel konuşmalarıma devam ettim. Kendime ne kadar iradeli olduğumu kanıtlamak için sigaraya bir daha elimi sürmedim. Eşim içmesine rağmen ben içmedim. Bazen bana diyorlardı ki “arada bir iç birşey olmaz” ama ben olmaz diyordum. Bir kere içtin mi devamı gelir. Sürekli kendime bir kere içersen bütün emeklerin boşa gidecek şeklinde telkinlerde bulundum. Bazen rüyamda kendimi sigara içerken görüyordum ve kendi kendime üzülüyordum neden sigaraya başladığım için emeklerim boşa gittiği için rüyama bile giriyordu. Rüyamda kokusunu hissediyordum. Aradan oniki sene geçti ve ben elime bir daha sigara almadım. Şimdi nerede sigara içen birisini görsem bırakması için dua ediyorum. Allahım beni kurtardı. Herkese bu illetten kurtulmayı nasip etsin inşallah. Belki bu yazımda kendinizden bir parça bulmuşsunuzdur. Belki benim hissettiklerimi sizler de hissetmişsinizdir. Ama sigarayı bırakamam demeyin kendinizle içsel konuşmalarınızı yapın beyninizde bitirin elinizden atın o pis şeyi, en başta kendiniz için sonra sevdikleriniz için…
Tüm samimiyetimle yazdığım yazımı okuduğunuz için hepinize teşekkür ederim. Belki bu yazım sayesinde sigarayı bırakmak isteyenler olur. Belki de benim gibi irade güçlerini gösterip bırakabilirler. Herkesin dumansız hava sahası olan bir ortamda yaşaması ve yaşatması dileğiyle. Şimdilik hoşçakalın😃
Not:yazımda o kötü sigara resmini bile paylaşmak istemedim.