Hepinize merhaba arkadaşlar geçen içeriğimde acemi bir şekilde Vakıf kitabından bahsetmiştim. Bugün sizlere geçenlerde okuduğum herkesin övüp bitiremediği Montaigne'nin Denemelerinden bahsedeceğim.
İlk olarak kitabın kapağını atalım:
Ben bu kitabı almadan önce piyasayı uzun süre araştırdım. Belki bilmezsiniz ama Montaigne abimizin kitabı bu kadar ince bir kitap değil aksine 1500 sayfalık bir eser. Ancak bu kitap sadece 250-300 sayfa! E bu nasıl olur!? Endişelenmeyin. Kitabı çeviren Sabahattin abi Montaigne'nin eski Fransızca dilini kullanmasından dolayı sadece kendisinin beğendiği kısımları kitaba koymuş.
Peki o zaman neden 1500 sayfalık Türkçe basımlar yerine bu kitabı almalıyız? Çünkü en iyi çeviren arkadaş(en azından okuduğum bir çok yoruma göre) bu. Kitabı çoğu zaman İdefix ve Dr gibi yerlerde 9,80 TL'ye bulabilirsiniz.
Şimdi asıl konumuza gelelim.
Gerçekten insanı mı anlatıyor? Bu kitabı ilk elime aldığımda içimde bir korku vardı. Çok yüksek beklentiler içerisinde kitaba başlayacaktım. Çevremde ki çoğu insan ve okuduğum metinlerde hep Montaigne'nin insanları ne kadar iyi anladığını ve kendini anlatırken aslında tüm insanlıktan bahsettiği söz ediliyordu. Haliyle kitabın beni tatmin etmeyeceğini düşünüyordum.
Ki başlarda da böyle oldu... Ne var abi bunda bende yazarım bunları çok büyük meseleler değil!? dediğimi hatırlıyorum okurken. Ancak ortalara geldiğimde ve neredeyse her 4 denemeden biri olan ölüm yada ölümden korkmak teması gelince iş değişti. Açıkçası bu kitabı okuduktan sonra fikirleriniz çok değişir mi bilmem ama ölüm konusunda sağlıklı ve mantıklı bir insanın nasıl düşünmesi gerektiğini Montaigne çok güzel anlatıyor.
Bu kitap beni anlatmıyor. Çoğu bölümü okurken "aa ben böyle düşünmüyorum" dediğim oluyor ancak başka insanların fikirlerini duymak, okumak insanın hoşuna gidiyor. Şu ana kadar sanki çok deneme okumuş gibi ahkam kesmeyeceğim ancak eninde sonunda çok iyi kitapları okuduktan sonra bu kitaba da bir şans vermenizi tavsiye ederim.
Kitaba bir puan verecek olursam: 7/10