Denizin kum tanesine sevisinin hikayesi...
(Satori = illumination)...
Gelgitlerden yorgun o koca deniz ...
sahilindeki bir kum tanesine..
Bir dolunay zamanı..
Yine bir medcezir öncesi ..
Usulca seslenir ...
"Gel"
itiraz etmez kum tanesi ...
O ki hep sakin o ki hep dingin ...
Gelir...
gelgitlerden yorgun o koca deniz ...
çeker onu taaa içine...
En koyu lacivertine...
Dibine ...
Öyle gider gelirler ...
Her medcezirde...
Bazen deli dolu
Ama çoğunlukla usulcacık... sessiz..
Yaşar o devinimi gelgitlerden yorgun o koca deniz ...
Bazen bir minik dalgada
Bazen bir kocamanında..
Ama ... her defasında...
Kumtanesi kumsalına
deniz koyu lacivertine .. sessizce...
son bir med ve son bir cezirdir
birlikte gidip geldikleri...
Yine bir dolunay öncesinde...
gelgitlerden yorgun o koca deniz...
Gelgitlerini taşıyamaz hale geldiğinde
soyunuverir kum taneliğine
Bilmeden "ne zor" luğunu kum taneliğinin
"O dinginliğin" "o kendi' liğin"
Çıktığında kumsala ...
Kaybeder kum tanesini binlercesinin içinde...
şimdi her dolunay öncesi
o sayısız gelgitler de ki
o koca yorgun deniz ..
o kocaman lacivert derinliğinde ...
bekler öyle uzaktan uzağa
süt liman bir sessizlikteki...
kum tanesini...
deniz her gün ölüyor..
kum tanesi bir kez öldü...
İstanbul 8 Kasım 2001 / amour