Rakı Türklerin milli içkisi.
Dertlerin bir bir döküldüğü, korkağı cesaretlendiren, umutları yeşerten bir derman.
İncir, elma vs gibi bir çok meyve damıtılarak üretilse de ülkemizde en çok üzüm damıtılarak yapılır ve anason ile tatlandırılır. Aslan sütü diye tabir edilir. Klişedir belki ama içmenin bir adabı vardır. Yanında en çok tercih edilen mezeler; kavun, peynir, haydari tarzı yiyeceklerdir. Fakat çeşitli yiyecek ve içeceklerle de eşlik ediliyor. Mesela ben şalgam ile içmeyi çok severim. İzmirliler rakıya çay molası verirler. Deniz börülcesini rakıya yakıştıranlar bir hayli fazladır. Keza şevketi bostan salatasını da öyle.
Osmanlının son dönemlerinde üretilmeye başlanmıştır. Bugün fazlasıyla popüler bir içki. Sofrayı en çok Türk Sanat Müziği şarkıları tatlandırıyor. Zeki Müren’in, Müzeyyen Senar’ın değeri en çok rakı masasında anlaşılır :) Benim rakı içerken dinlemekten en çok keyif aldığım sanatçı Zeki Müren’dir. Özellikle Böyle Bir Kara Sevda şarkısı beni mest ediyor.
Rakıyla birlikte deneyimlediğim en güzel ve ilginç tat şu oldu; Bir kaç arkadaşım kavun meyvesine şırıngayla fazla miktarda rakı enjekte etmiş ve 3-4 gün buzdolabında muhafaza etmişti. Daha sonra o kavunu yemiştik. Fazlasıyla hoşuma gitmişti.
Ayrıca boğma rakısı da üretiliyor fakat bildiğim kadarıyla yasal değil. Hatay bölgesinde köylülerin kendisi incirden boğma rakı yapmışlardı damıtarak. Tadı çok güzeldi fakat etkisi de güzelliği kadar fazlaydı. Bir de Yunan Rakısı Uzo’nun gücünü bilirim. Çok sert ve alkol oranı yüksek bir içki. Denemekte fayda var diye düşünüyorum. Yeni Rakının Âla serisi ve Tekirdağ rakısının altın serisini şiddetle tavsiye ederim.
Adabı vardır rakı içmenin, önce kiminle içtiğini bileceksin sonra kime içtiğini.
Kalın sağlıcakla.