Merhabalar, bugün içimden geçenleri aktarma günümdeyim. Aranızda İstanbul'da yaşadığımı bilenler vardır. İstanbul'u çok seviyorum açıkçası. Aslında benim sorunum bu şehirle değil, içindeki kalabalıkla. Bana katılsanız da katılmasanız da ben yine de şikayetçi olduğum konuları yazmak istedim. Kalabalık yüzünden sinir hastası oldum, insanlar bana çarptığında kaba davranmaya başladım. Gereğinden fazla tepki veriyorum belki de, ama benim yapım böyle. Size insanı sinir hastası yapan şeylerden bahsedeyim biraz.
Toplu taşımalarda inenlere öncelik vermeyenler
Metrobüsteyim, Yenibosna'da ineceğim, araç çok kalabalık ve benim gene sinirim üstümde. Metrobüs durdu, ben de kapıya yakındım, inmeye hazırdım. Tam inecektim ki, birkaç insan metrobüse binmeye başladı. Bir durun kardeşim, önce inelim, inelim ki yer açılsın, siz gene binersiniz. "İzin verirseniz ineceğim." dedim sert bir şekilde. Ne düşündükleri umrumda değil açıkçası. Öncelik inenindir, böyle şeylerde tepkimi ortaya koyuyorum artık.
Yürüyen merdiven sorunsalı
"Lütfen yürüyen merdivenin sağ tarafında bekleyiniz." diye bir uyarı asılı duvarda. Eskiden sağda durma kuralını bilmiyordum, ama artık ben de sağda durmaya çalışıyorum. Geçenlerde Bahçelievler'deyim ve hava çok sıcak, hava sıcakken ben çok sinirli olurum. Metroya gitmek istiyorum ve acelem var, bekliyorum ki yürüyen merdivenin sağında dursunlar, biz de solundan hareket halinde inelim. Yine kendini düşünen bu insanlar, yürüyen merdivende bile yan yana durup sohbet edip önümü kapattılar. "Off" dedim sesli bir şekilde, ancak öyle anladı ve sağa kaydı. Kibar dilde konuşmayı bırakmak iyi sanırım.
Dar bir yolda, ortada duran ağaç insanlar
Kaldırımları ele alalım, gayet dar bir yürüme yolu. Adam kaldırımın ortasında ağaç gibi duruyor ve mecburen itip kakarak geçmek zorunda kalıyoruz. Ama ben bir çözüm buldum. Madem ortada durup yolu kapatmak istiyor, "geçebilir miyim?" demeye gerek yok. Direk omuz atıp geçerim ben, sonuçta bunu göze almış olmalı. Onların hak ettiği dil bu.
Çok kalabalık ortamda yavaş yürüyenler
Tamam bu suç değil biliyorum, ama ben çok sinir oluyorum, öldüresim geliyor. Yürüdüğümüz yer çok kalabalık ve insan trafiği var, inatla ağır ağır yürüyorlar ve acelesi olan insanlar onları bekliyor. Kamera şakası mı bu yahu? "Pardon" diyorum yüksek bir ses tonuyla, bari çekilsinler de biz yolumuza devam edelim hızlıca. Ortam geniş olsa bir şey demeyeceğim, ama beni de yavaşlatmalarından bıktım.
Mağazalarda ürünün önünü kapatan insanlar
Mağazadayım, şampuan alacağım. Kadın, şampuan raflarının önünü tamamen kapatmış, iki saat orada şampuan bakıyor. Yahu biraz sağa kay ki ben de alacağımı alayım. Bunu her mağazada yapıyorlar. Ama o gün o şampuanlar kafasına düşse harika olurdu bence.
Sonuç
Sonuç tabiki sinir hastalığı. Bazı insanların kendine hayrı olmadığı gibi, başkalarını da engelliyorlar. Bu kalabalık şehirde insanlar birbirinin hayatını zorlaştırıyor ve sokaklarda kavga çıkıyor. Eski sabrımı kaybettim ben, sağlıcakla kalın.
Resimler: Pixabay
