Elektriğin Tarihçesi

Elektriğin keşfinden çok çok öncelerde bile elektrikli yılan balığının insanı bir şok etkisiyle çarptığı insanlar tarafından biliniyordu. Antik Mısır dönemlerinde yazılan bir yazı bu balığı Nil'in fırtınası olarak tanımlamıştır. Milattan önce 600'lü yıllarda Thales durağan elektrikle alakalı bir gözlem yapmış ve kehribar parçalarını kedinin tüylerine sürdüğünde kuş tüyü gibi nesneleri çekebildiğini farketmiştir.

Thales kehribar parçalarının kuş tüyü gibi objeleri çekmesinin manyetizmadan kaynaklandığını sanarak yanılıyordu, ilerde bilim bunun elektrik sayesinde olduğunu kanıtlayacaktı. İngilizce Electric kelimesinin ortaya çıkışı ise William Gilbert tarafından ortaya konuluyor. William Gilbert elektrikle ilgili dikkatlice araştırmalar yaptıktan sonra Elektricus (Kehriban gibi) anlamını taşıyan kelimeyi üretmiştir. Bu kelimeden de 'electric' ve 'electricy' kelimeleri türemiştir. Benjamin Franklin 1752 yılında fırtınalı bir günde yaptığı uçurtma deneyinde uçutmanın ipine anahtar bağlayarak uçutmaya yıldırım çarpmasını umdu, anahtardan eline zıplayan sparklardan yıldırımın da bir elekriksel doğa olayı olduğunu kanıtlamış oldu. Daha sonra Luigi Galvani sinir hücrelerinin elektrik sayesinde kaslara elektrik sinyalleri götürdüğünü gösterdi. Alessandro Volta'nın bataryası veya Voltaik pili ile daha güvenilebilir bir bakış açısı üretilmiş oldu.

Source
Michael Faraday elektrik motorunu 1821
de keşfetti. Georg Ohm elektriksel devreleri matematiksel olarak açıkladı. İlk katı cihaz, kedi fısıltısı detektörü idi. Bu cihaz ilk olarak 1900'lerde radyo alıcısı olarak kullanıldı. Bu aletler, daha sonraları transistörlerin başlı başınca keşif malzemesi olmuştur. Yaygın katı hal cihazlarından bazıları transistörler, mikroişlem çipleri, ve RAM lerdir. RAM’in özel bir türü, flaş RAM'lerdir. Katı hal sürücüleri hard disklerin yerine veri depolamak için kullanılanılabilir. RAM'ler ise kısa süreli veri depolamak için kullanılmaktadır. Bu cihazlar 1950'lerde ve 1960'larda Transistörlerin vakum tüplerinden yarı iletkenlere değişimi için önem arz etmiştir.

Elektriğin Depolanması ve Bize Ulaştırılması: Milattan önce 6.Yüzyılda Thales'in amber çubukla yaptığı deneyle hafif objeleri kaldırabileceğini görmüştür ancak bu yolla elektriği depolamanın mümkünatı yoktur. Galvanik piller ancak 18. Yüzyılda icad edilebilmiştir elektriğin kullanımı da bu dönemden sonra başlamıştır. Galvanik piller elektrik enerjisini kimyasal olarak depolanmış halidir ancak bir kapasiteleri vardır ve boşaltıldıklarında tekrar doldurulmaları gerekir. Elektrik ise genelde fosil yakıtlar sayesinde üretilip bu pillere aktatılır. Modern buhar trübini 1884'de icad edildi ve dünyada kullanılan elektrik ihtiyacının %80'inin sağlanmasında kullanılıyor. 19. Yüzyılda Transformatörlerin icadıyla birlikte elektrik akımının daha yüksek voltaj ve daha düşük akımla ve daha verimli bir şekilde aktarılması sağlandı. Zamanla ülkelerin elektriğe olan ihtiyaçları arttı, şu anda elektriği aydınlatma, ısınma, saçlarımızı kurutma, internette gezinme gibi birçok aktivite için kullanıyoruz. Zamanla elektrik fosil yakıt kullanımına karşı olan dez avantajlarını da yendiğinde fosil yakıtların yerine geçmeye devam edecek. Elektriğin fosil yakıttan ucuza mal edilmesi, yenilenebilir olması ve doğaya daha az zarar vermesi gibi avantajları elektriğe bu kadar bağımlı olmamızı açıklıyor. Ancak ne yazık ki elektriği üretirken de fosil yakıt yakıyor, nükleer enerji kullanıyoruz. Nükleer enerji tehlikeli olsa da aslında sanılanın aksine çevreye fosil yakıtlardan çok daha az zarar verir ancak yenilenebilir bir enerji kaynağı değildir. Yenilenebilir olmayan bütün kaynakların tükeneceği öngörüldüğünde elektrik üretiminde yenilenebilir enerjilerin kullanımına ağırlık verilmelidir.

Source