Steemit'te birinci yılın kutlu olsun. Gönül isterdi ki bu kutlamayı sen buradayken hep bareber yapalım. Ama maaalesef ve maalesef sen bundan aylar önce "Kendinize iyi bakın" diyerek aramızdan ayrıldın. 8 ay olmuş. Dile kolay.
Buraya ne yazarsam yazayım geçmişi değiştiremeyeceğimi çok iyi biliyorum. Steemit'teki çoğu arkadaşın gibi o gün ben de sana "Gitme kal" dediysem de bir türlü kendimi dinletemedim. Ve sanırım daha fazla ısrar etmeyeyim diye bana "belki 4-5 ay sonra gelirim" dedin. Bekledim bekledim, ama nafile.
Bekleyen tek kişi ben miydim? Tabii ki hayır. Çoğu arkadaşın üzgündü ve dönüşünü beklediler bugüne kadar. Bugün 'nin veda yazına yazdığı yorumu okuduğumda bu yazıyı yazmaya karar verdim. Aylardır döneceksin diye bekledi ve beklemeye devam ediyor...
Burada daha çok yakın hissettiğim(Kaynak: Steemit Röportajları #1: Sudefteri)var. -Di'li geçmiş zaman kullanmak istemiyorum. :( ... Tabi ki
ve
Bir gün döneceklerine dair inancımı hiç kaybetmedim.. 🙇♀️
"Steemit.com'dan ayrıldığına üzüldüğünüz bir üye var mı?" diye sorduğumda...
...(Kaynak: Steemit.com'dan ayrıldığına üzüldüğünüz bir üye var mı?)epey uğraşmıştı tr tag'ı için. onun varlığını epey özlüyorum.
uzun süreli ayrılığının ardından döndüğünde...
...(Kaynak: Steemit Röportajları #1: Sudefteri)dönmemiş sanırım steemitte en üzüldüğüm olayların sonunda giden değerli bir insandı keşke geri gelse kampanya mı başlatsak
ı istiyoruz diye :))
'in yorumlarından da adın eksik olmadı, sevgili
ile birlikte...
Kimmiş o gidenlere özenenler aranızda? ...Ve hanginiz(Kaynak: Zümrüt Kızlar ve Edebiyat Yarışması)gibi terkedeceksiniz bu diyarı
gibi hoşçakal diyecek kim?
Daha bunun gibi Steemit ve discord üzerinden yapılan konuşmalarda onlarca yorum ve mesajlarda herkes gidişinden dolayı üzüntüsünü defalarca dile getirdi. Keşke olmasaydı dediysek de elden bir şey gelmedi. Çok kez ulaşmaya çalıştık sana. Ama tüm çabalarımız başarısız kaldı. Discord hesabını da sanırım artık kullanmıyorsun. Steemit üzerinden memo ile mesaj göndermiştim belki görürsün diye.
Kavgalarımız bitti. Uzun zaman oldu. Para için her yol mübah diyen insanlar uzaklaştı. Seni buralarda çok yordular biliyorum. Bazen ara vermek gerekir. Ben de gittim. Ama geri döndüm. Burada bekleyen insanlar olduğunu biliyordum çünkü.
Ben bırakmaya çalıştığımda ne güzel demiştin:
Artık Gemi'deyiz, rotamız belli değil belki ama biz de bunu istiyoruz zaten. Keşfedilmemiş bir ıssız adaya denk geliriz de orada kendi halimizde yaşarız diye. Belki okyanusun ortasında fırtınalarla karşılaşacağız, belki dalgalara karşı dik duramayacağız. Olsun, ne olacak sanki gemiler batınca, acıyacak mı denizin canı? Yine boğacak başka gemiler arayacak.(Kaynak: Yalnızlık)
Bu yolda aç kalacağız, susuz kalacağız. Gerekirse bir damla içilecek su için bir kova suyu kaynatacağız, içindeki tuzu pisliği buharlaşsın diye.Bırak pislikler buharlaşsın ama gemideki bir avuç insanı unutma.
O bir avuç insan şimdi burada. Seni bekliyor. Steemit'te birinci yılını kutluyor. Umarım bu kez bizleri kırmazsın. Aramıza geri dönersin. Steemit'te 1. Yılın Kutlu Olsun 🎂