) zorunda kalmam oldu. Kızdım, biraz daha kızdım, biraz daha... Her kullandığım minibüs (dolmuş) nefretimi bir miktar daha arttırdı. Önündeki minibüsü geçmeye çalışanlar, kafasını camdan çıkarıp müşteri toplamak için bağıranlar, dakikada ortalama otuz kez kornaya basanlar....
İçimden geçenler baya nefret doluydu. Şehirden uzak kenar mahallelerde bile yüzlerce polis çalışsa da her bir kornaya hunharca ceza yazsa dedim. Arayıp birini şikayet ettim, bunun süreceği minibüsü... dedim. Bir tanesi telefonu hiç kapatmadı. Umarım evine çok haneli ceza gelir diye iç geçirdim. Kafamda belediye başkanıyla sohbet ettim. Dedim ki;
Başkanım bu yarışan, sürekli kornaya bassan, ellerinden telefonu bırakmayan, müşteri toplama adına bir durakta beş dakika bekleyip pazar esnafı gibi sokaklarda bağıran dolmuşçulara bir şarkı söyleyelim.
Sonra aklıma geldi. O insanlar ceza alsın istiyordum da alsalar da ceza almayacakları yerde devam edecekti. Çünkü anlayabilmelerini sağlayacak eğitim ortada yoktu. Hatta bu kadar basit bir düşüncenin hislerimden sonra ortaya çıkması canımı sıktı. Uykusuzluğuma verdim :) Kendi kendime "Cağnım ülkemde de ne güzel eğitim verirler" dedim. Ne aile ne okul
Çok uzak olmayan bir geçmişte bir mağazada tasarımcıların adına takı satıyordum. Bana dediler ki;
Doktorcum fazla paraya satarsan üzerini alabilirsin.
- Yanlış yahu. Olur mu öyle şey?
Doktor bu işlerde yenisin galiba
- Evet ama işler böyleyse eskiyebileceğimi sanmıyorum.
Ne var herkes yapıyor?
- Herkes yanlış yapıyor.
Ticaret bu
- Hırsızlık
Kimseden çalmıyorsun. Müşteri o parayı vermeyi kabul ediyor.
- Dolandırıcılık???
Sen bu kafayla kazanamazsın. Elli liraya çalışmaya devam et.
- Evvet! El sıkıştığımız para bu!
Bazen hayatın bizi ittiğini söyleriz bazen de devletin...
- Dostum emniyet şeridindesin.
İstanbul'da iki saatten kısa sürede eve gitmenin tek yolu bu.
- Uçarak da gidebilirsin. Çok kısa sürer.
Efendim?
- Helikopter kullan dostum.
Doktor ne saçmalıyorsun!
- Neden helikopter kullanmıyorsun?
Pekala altından ne çıkacak bilmiyorum ama... Helikopterim yok güzel kardeşim.
- Aynı emniyet şeridi kullanmaya iznin olmadığı gibi.
Kardeşim adam gibi yol yapsınlar ya da nüfusun İstanbul'a akmasına engel olacak yatırım hamleleri yapsınlar da ben de evime insani bir sürede gidebileyim. O zaman beş on dakika zaman kazanmayı umursamayayım.
Bazen de koltuğun gazına çok geliriz. Devlet memurlarının bir kısmındaki ego bende yok yemin ediyorum. Evrenler arasında kapı açmışlığım var. Yine de karşılaştığım ego fazla geliyor.
Her zaman haklılar :)
- Hanımefendi, sizin meslektaşınız bu durumda buraya gelmemi söyledi. Mutlaka yapacak bir şey olmalı.
Hayır efendim olsa ben bilmez miyim?
- Siz yine de kendisini arayın. Çünkü sağlık merkezi de hastane de bu şekilde kabul etmiyor.
Geçen gün dosya yolladım ettiler.
- Hanımefendi günde on altı bin hasta kabulu yapan hastaneye gidip geçen hafta bir dosyayı kabul etmişsiniz ama mı diyeyim? Evrak eksik diyorlar ve gelmesi gereken evrağı gösteriyorlar daha ne kadar net olabilirler?
Verebileceğim evrak yok.
- Tamam pekala, ben bu işleri İstanbul'da halletsem yeterince zamanım var mı?
Bence var.
- Bence ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
Ya hadi bak bir sürü insan burada seni bekliyor. Tüm zamanımı sana ayıramam.
Bir hafta sonra tekrar gittim ve sorunu tatilden dönen diğer memurla çözdüm. Diğer memurun da "Öyle bir şey olsa ben bilirdim" dediği kanunu öğrendiğinden emin oldum ve öyle eve döndüm.
Tüm bu hikayelerde yine kişileri suçlamıyorum. Hatta arkadaşımdan da bahsettim. Çok sevdiğim bir insandır ve kişisel alanlara oldukça saygılıdır. Bu konuda benden net daha iyidir. Fakat biliyorum ki; on kez de ceza yese o yolda üç saat kalmamak için o şeride girer. Ya da dolmuşçu ceza yese, normalden daha agresif kullanır ve kalabalık duraklara önce girebilmek için insanların hayatını tehlikeye atar. Ben bilirdim diyen abla asla telefon edip kendini iş bilmiyor göstermez. Gerekirse cezayı bana çektirir. Ya da İnsanlar, patronları izin verdiği sürece üsünleri istediği fiyata satar ve gönül rahatlığıyla para fazlasını cebine atar. Sadece eğitim! o parayı patronundan değil müşteriden çaldığını düşünmene destek verir. Sadece eğitim! emniyet şeridinin amacının, devlete olan kızgınlığından daha değerli olması gerektiğini söyler. Sadece eğitim! kornayla milletin kafasını şişirmeden ve vaktinde hareket edilirse benzer işi yapan herkes pastadan benzer pay alır düşüncesini ön plana çıkarır. Sadece eğitim!
