Çocuklar her şeyi merak eder. Çevrelerini gözlemler ve denerler. Fringe dizisinde "çocukların beyinleri neredeyse limitsizdir" gibi bir varsayım vardı. Öyle mi bilemiyorum ama zihnimizin ve anlayışımızın zamanla değiştiği kesin.
Bir çocuğu gözlemleyin. Eline bir şeyler alır, inceler, parçalar, parçaları inceler... Sürekli çevresine karşı derin bir merak duyar. Zamanla ailelerin karşı çıktığı bir merak.
Bir takım zorluklar hayatın amacını her insan için farklı kılar. Bazı insanlar için evrenin gizemini çözmek bir temel amaç iken bazı insanlar için ay sonunda gelecek faturaları nasıl ödeyeceği günün temel konusu olmuştur. Zaten tarihte bilim ve felsefenin hızlı geliştiği dönem ve toplumlara bakarsak dünyanın kalanıyla ciddi bir refah farkı görürüz. Fakat nerede yaşarsak yaşayalım insanlığın büyük bir çoğunluğunun kendine başka bir amaç yüklediğini ve bir noktada merak etmeyi bıraktığını görürüz.
Bir ara hoşuma giden bir tweet okumuştum.
"Bir gün son kez sokağa oyun oynamaya indik ve bundan haberimiz yoktu."
Bana kalırsa meraklı dönemimiz de bu şekilde kayboluyor. O kadar erken olmasa bile zamanla hepimiz farklı kaygılara yöneliyoruz. Bilgiye erişimimizin kolaylaşması da etkili olmuştur belki bilemiyorum. Eskiden sahip olduğumuz tutkudan zamanla uzaklaşabiliyoruz. Hatta sosyal medya anlayışı tüm toplumları olumsuz etkiliyor. Anlamsız kaygılara sürüklüyor. Tüm bunların dışında birlikteliğe bakış açımız da bazen problem oluşturabiliyor. "Birkaç arkadaşım evlendi ve tüm hayatları bundan ibaret." Merak etmek için çok enerjiniz kalmıyor. İnsanların henüz çözemediği bir konuyu merak edip o konuda bir şeyler yapmak, temel şeyleri öğrenip üzerine koymak...
Gezegenler ile yıldızlar arasındaki fark ne? Hadi buradan başlayalım. Neden bizler Carl Sagan kadar merak etmedik?
Hayatta kalmanın zor olduğu bir ülkede yaşıyoruz. Fakat hayıflanıp durmak yerine merak eden insanlar görmek istiyorum.
Ben de az hayıflanmam ama Doktor'un dediğini yapın yaptığını değil. :)
Merak bizim genlerimize işlenmiş bir duygu. Keşfetmek, 13.245.120.000.000.000.000.0000 km genişliğinde (kendi hesabım kabaca) bir evrende yaşadığımızı düşünürsek sınırsız kabul edebileceğimiz bir olgu. Mümkün olduğunca merakımızı canlı tutmalıyız.
Yaşadığımız hayat bize izin vermese de en azından çocuklarımızın bu yönünün hızlıca körelmesine neden olmayalım/müsaade etmeyelim. Bırakın sizin hayatınızı zorlaştıran deneyler yapsınlar. Çünkü sahip oldukları duygu tüm bunlardan daha önemli. Sizin de tekrar merak ediyor olmanız en büyük kazanımınız olur. "Merak edip öğrenmek..." Unutmamamız gereken bir haz.
Steemit kullanan insanlar yazdıklarım için çok doğru bir hedef kitle değil. Ortalamanın çok üzerinde merak sahibi insanlar olduğunuzu tahmin ediyor hatta görüyorum. Fakat yine de üzerine düşünmenizi sağlayabildiysem benim için yeterli. Meraklı günler dilerim :)