Cheers!
Among the molecules astronomers have identified in interstellar clouds is alcohol, which comes in two varieties: methyl (or wood) alcohol and ethyl alcohol (the kind you find in cocktails). Ethyl alcohol is a pretty complex molecule, written by chemists as C2H5OH. It is quite plentiful in space (relatively speaking). In clouds where it has been identified, we detect up to one molecule for every m3. The largest of the clouds (which can be several hundred light-years across) have enough ethyl alcohol to make 1028 fifths of liquor.
We need not fear, however, that future interstellar astronauts will become interstellar alcoholics. Even if a spaceship were equipped with a giant funnel 1 kilometer across and could scoop it through such a cloud at the speed of light, it would take about a thousand years to gather up enough alcohol for one standard martini.
Furthermore, the very same clouds also contain water (H2O) molecules. Your scoop would gather them up as well, and there are a lot more of them because they are simpler and thus easier to form. For the fun of it, one astronomical paper actually calculated the proof of a typical cloud. Proof is the ratio of alcohol to water in a drink, where 0 proof means all water, 100 proof means half alcohol and half water, and 200 proof means all alcohol. The proof of the interstellar cloud was only 0.2, not enough to qualify as a stiff drink.
SENIOR CONTRIBUTING AUTHORS:
ANDREW FRAKNOI, FOOTHILL COLLEGE
DAVID MORRISON, NATIONAL AERONAUTICS AND SPACE ADMINISTRATION
SIDNEY C. WOLFF, NATIONAL OPTICAL ASTRONOMY OBSERVATORY (EMERITUS)]
Bugün de çok şükür yeni bir şey öğrendim ve inanılmaz şaşırdım; hemen yazmasam olmaz: Yıldızlararası bulutlarda alkol varmış.
Metil alkol ve... etil alkol - yani bildiğimiz alkol. Biranın, şarabın, viskinin, martinin içinde olan türden.
İşin geyiğini yaparız nasılsa ama önce şunu söylememe izin verin. Yıldızların harıl harıl yüksek enerjili ışınlar saçtığı bir yerde etil alkol (C2H5OH gibi gayet de kompleks sayılabilecek bir molekül) bulunması gerçekten ilginç.
Diyeceksiniz ki "E, bizim güneşimiz de yüksek enerjili ışın saçmıyor mu? Buna rağmen dünyada alkol varsa uzayda neden olmasın?" Güneşimizin saçtığı bu hedeyi atmosferimizdeki oksijen, nitrojen ve ozon molekülleri kendilerini feda ederek engellemiyor olsa dünyada değil alkol, insan-minsan hiçbir şey kalmaz. Azıcık -mini minnacık bir kısımcık- morötesi ışın dünyaya ulaşıyor diye bilmemkaç faktör korumalı kremlere bulanıyoruz. Alkolcüğün zavallı karbon-hidrojen, oksijen-hidrojen bağlarının ne kuvveti olacak da bu ışınlara direnecek, kırılmayacak? Neyse işte, tabii ki de çok uzatmayayım ama şunu da vurgulamış olayım: uzayda alkol olması başlı başına ilginç bir şey. Nasıl olup da olabildiğine gelince; bazı yerlerde toz bulutları yoğun ve ışığı (yüksek enerjili ışın da ışık) engelliyor.Biz yine dönelim uzay kokteylimize...
Uzayda bir martini içeceğiz diyelim.
Neden uzayda martini içeceksek?
Mesela yine diyelim ki Gravity / Yerçekimi filmindeyiz, ben Sandra Bullock'um ve yanımda da George Clooney var, boşlukta süzülüyoruz. "E madem öyle, hadi bari bir tek atalım," diyor George bana.
Ahaha.
Boşlukta süzülmesek de uzay gemimizde olsak, uzay gemimizin bir kilometre büyüklüğünde kepçesi olsa ve bulutsuyu ışık hızıyla tarasa bile, bir tanecik martiniye yetecek alkol toplamamız için bin yıl gerekiyor.
Üstelik yıldızlararası bulutta sadece alkol değil su da var ve bu da alkolü sulandırıyor; derecesini düşürüyor.
Astronomiyi iyi sulandırdım ama di mi?