Nietsche buna "aktif unutma" diyormuş. Ben de yeni öğrendim.
Aktif unutma deyince, kafa biraz karışıyor ama kastettiği tam bu gerçekten. Tüm sorumluluğu almak, yüzleşmek, kabul etmek. O zaman çok güçlü hatta onun tabiriyle "egemen birey" veya "ideal birey" olunuyormuş. Bazı filozoflar bunun şu meşhur "üst insan" olabileceğini de düşünüyormuş.
Bugün de felsefe yaptım - çok şükür:)