Bugün Kazım'ın aramızdan ayrılışının 13. yıldönümü... Sizlere Kazım'ı hatırlatmak amacıyla bir şeyler yazmak istiyorum.
Bir gün bir mesaj okudum internet sitesinde, pedeliza isimli, beni seven ama çok güzel seven sanırım bir arkadaşımın mesajıydı: "Seni dinlerken bir çocuğun ormanında yürüyorum.." Nasıl bir insan bana ait olan bu kadar derin bir duyguyu söze dökebilir diye çok hoşuma gitmişti. Bir çocuğun ormanında yürümek çok büyük bir şeydi yani...
Kazım Koyuncu, birçok kişi tarafından son zamanlarındaki Karadeniz müziği ile tanınmış olsa da müziğinin ilk yılları önce özgün tarzda daha sonra Lazca Rock olarak adlandırdıkları bir tarza sahiptir. Grup Dinmeyen ile yaptıkları müzikleri birçoğunuz muhtemelen duymamışsınızdır. Örneğin Attila İlhan'ın "Sisler Bulvarı" şiiri üzerine yaptıkları müzik dönemi içinde ilgi çekicidir.
Yine Attila İlhan'ın "Askıda Yaşamak" şiiri üzerine müziğini Kazım'ın yaptığı ve seslendirdiği şarkıyı da dinlemenizi tavsiye ediyorum. Tabi bu müzikler 90'ların başında çıktığı için bazılarına farklı gelecektir.
Kazım, İstanbul'a okumak için geldikten bir yıl kadar sonra yalnızca müziğe yönelmeye karar verir ve Ali Elver ile Grup Dinmeyen grubunu kurarlar.
"İstanbul'a geldim ve 1 sene okulla ilgilendikten sonra sadece müzik yapmaya karar verdim. En çok sevdiğim şey müzikti ve onu yapmalıydım dedim. Bir cesaret örneği sergiledim kendime ve sadece müzik yapmaya başladım. Başaramasam da asla üzülmeyecektim."
Grup Dinmeyen ile olan yolculuğu çok uzun sürmez. Ardından Mehmedali Barış Beşli ile Denizin Çocukları (Zuğaşi Berepe) isimli gurubu kurarak Lazca Rock müzik yapmaya başlar.
Kazım ve grubu Lazca türküleri Rock altyapısı ile yeniden yorumladılar. Şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki Kazım'ın söylemediği bir Didou Nana, Tsira ya da Ou Nana kesinlikle eksiktir. Kazım'ın bu türkülere kattığı tat, türkünün bize farklı bir şekilde ulaşmasını sağlıyor.
Zuğaşi Berepe grubu 2 albüm yapar. İlki Va Mişkunan (Bilmiyoruz) ikincisi İgzas (Yürüyoruz) ismiyle çıkmıştır. Kazım Koyuncu'nun seslendirdiği Anlat Bana isimli parçayı aşağıda dinleyebilirsiniz.
İkinci albümün ardından grup dağılır. Daha sonra Kazım Koyuncu birkaç arkadaşıyla birlikte müzik yolculuğuna devam eder. 2000 başında ise Kazım askere gider.
Askerden geldikten sonra ilk solo albümü Viya'yı çıkarır. Viya, belki ilk albüm olması belki de henüz pek bilinmeyen Lazca Rock diye adlandırılan bir tarza sahip olması nedeniyle çok fazla ses getirmez.
Tabi bu albümdeki parçalar Kazım daha geniş kitlelerce tanınınca konser alanlarında sıkça söylenir olur. Örneğin Koçari:
2002 yılında Gülbeyaz dizisinin yönetmenliğine Özer Kızıltan getirilir. Kazım Koyuncu ile uzun süredir tanışan Kızıltan, kolay kolay unutulmayacak bir dizi ortaya çıkaracaktır.
"Popüler kültürün o bilinen promosyon çalışmalarını hayatımın hiçbir döneminde yürütmedim aslında. Klip çekmedim. İnsanlar albüm yaptığı zaman Tv'lere giderler ve kapı kapı, birçok insan en azından, sabah programları, akşam programları, magazinler her yere çıkarlar. O programların müzikle ilgisi olmadığını düşünen bir müzisyen olarak ben asla böyle bir şey yapmadım. Ama Gülbeyaz isimli dizinin müziklerini yapmak ciddi bir şekilde farklı bir popülarite getirme noktasında katkıda bulundu. Gülbeyaz 36 bölümdü, tekrarlarıyla 72 kere klibimin yayınlandığını düşünün ve bir klibin bir saat sürdüğünü düşünün, öyle bir etkisi oldu. O anlamda Gülbeyaz'ın etkisini reddetmem asla mümkün değil. Ama bir o kadar da şunun etkisi var. Ben ve arkadaşlarım ısrarla bir hayatı yaşamaya çalışıyoruz. Tamamen müzikle dolu olan bir hayat. Yanlış şeyler yapabiliriz, doğru ve güzel şeylerde yapabiliriz ama biz ısrarla müzik yapmaya çalışıyoruz. Gülbeyaz'daki faaliyetimiz bizim için çok enteresan bir faaliyetti. Özer Kızıltan bizim çok eski bir arkadaşımızdı, Gülbeyaz'ı yöneten arkadaşımız. Gülbeyaz dizisi ona teklif edildiği zaman, yeni bir sürecin başlangıcıydı. Yanında da şüphesiz bizleri görmek durumundaydı. Bu faaliyete başladıktan sonra o kadar hayırlı ve uğurlu bir çalışma oldu ki hem oyuncu kadrosu hem yönetmen hem müzisyen hem senaristler hepimiz gerçekten çok iç içe, çok severek yapıyorduk bu işi. Sadece bu Gülbeyaz'a yaptığımız şarkılar değil ama benim diğer albüme yaptığım şarkılar hatta Zuğaşi Berepe'yi o süreçte fark ettiler, öyle sevmeye başladılar. Bir gün Meral Hanım bana bir sürpriz yaptı. Bir sahne var, Meral Hanım yani Gülbeyaz Teyze, keyifli bir yemek yapıyor mutfakta. Bir şarkı mırıldanıyor, hiç haberim yoktu. Daha önce böyle şeyler olduğu zaman sorarlardı, hangi şarkıyı yapalım, ne söyleyelim, öğrenelim diye. Müziği yapıyorum, o esnada görüntüler karşımda, dublaj seslerini duyuyorum. Birden bire böyle şey oldum, bir tuhaf hissettim kendimi. Çünkü Viya albümümdeki otantik bir Laz türküsünü mırıldanıyor.. Meral Hanım Laz değildi ama bu Karadeniz şarkısından dolayı bu insanların hepsi çok ciddi çaba sarf etmişlerdi. Çok güzel bir sürpriz olmuştu. "
Gülbeyaz dizisi müzikleriyle birlikte gerçekten önemli izler bıraktı. İnsanlar Kazım'ın birçok parçasını dizi aracılığıyla öğrendi. Türküler dillerden düşmez oldu.
Kadir: Bu defa durum karışık, buna çalacak birşey bulamazsın artık.Kazım: Aşk varsa şarkı da vardır..
Gülbeyaz dizisi Kazım konserlerine de olumlu etkiler sağlıyordu. Kazım dinleyenleri ile çok farklı bir iletişim içine giriyordu. Burada sanatçı kaprisi ya da popülarite kaygısı yoktu..
O insanlar arkadaşlarının konserlerine geliyormuş gibi hissediyorlar. Aramızda seyirciyle yarattığımız tuhaf bir iletişim var. Bunu hakkaten çok fazla anlatamıyorum. Onlar, bazen biliyorum beni kardeşleri gibi görüyorlar, arkadaşları gibi görüyorlar. Ailemizin sanatçısı gibi görüyorlar. fakat hepsinden farklı bişeyde gördüklerini biliyorum. Çünkü bende onları farklı görüyorum. Hal böyle olunca o 100 bin oluyor 300 bin. Sahnedeki karşılığı daha farklı oluyor. O 100 bin kişi benim albümümü almak için emek verdiler. Çünkü televizyonda görmediler. Bir yerden duydular, bir arkadaşından duydu anlatabiliyor muyum? Bir akıl yordu bir emek verdi ve gitti parasını verip o albümü aldı. Benim için bir şey yapmış oldu ve kendisi için. Ben o insanların benim albümüme, benim yaptığım müziklere verdiği emeğe sahip çıkmak için sahnedeyim.
Kazım için çok önemli bir şey daha vardı ki o da Trabzonspor. Onları İstanbul'un efendilerine karşı çıkan asi çocuklar olarak görüyordu. Kazım'ın Trabzonspor'a yaptığı marşın sözleri, manaları itibariyle saygı duyulasıdır.
Artvin Hopa'da, köyde futbolcu olmak istediğini söyleyen küçük çocuklarla ettiği muhabbette: "Futbolcu olmak için çok çalışmanız gerektiğini biliyorsunuz değil mi? Çalışırken de ne yapıyoruz, okul okumayı ihmal etmiyoruz. Çünkü aptal bir futbolcu olacağımıza ilk önce iyi bir insan sonra iyi bir futbolcu oluyoruz değil mi? Hepinize başarılar diliyorum gençler, hayatınız boyunca.." diyordu...
2004 yılında Hayde isimli albümünü çıkarır. Herhangi bir Tv ya da benzeri etkinlik yapmasa da dinleyicileri onun albümünü kulaktan kulağa yayarak, sevenleri arayıp bularak satın alırlar. Albüme ismini veren Hayde türküsü anonim bir eser olduğu için, kendini sanatçı zanneden bazılarınca da seslendirildi maalesef. Av Mevsimi filmini ya da Doğa İçin Çal projelerini elbette bu yorumun dışında tutuyorum. Hayde'ye ruhunu veren Kazım'dan başkası değildir.. Bunu anlamak için konser kaydını dinlemenizi tavsiye ederim.
26 Nisan 1986 Ukrayna Pripyat...
Çernobil ve ülkemize etkisi adına burada saatlerce konuşulabilir. Muhtemel etkileri araştırmak yerine kamera karşısında çay içmeyi tercih edenlerin sadece gerizekalı olduklarını düşünmek hafif kalır. Açıkça çok kötü fikirli insanlar olduğunu söyleyebiliriz, hafif tabirle olsada..
1986'dan bugüne kadar Karadeniz'de artan kanser oranı araştırılmadığı gibi bölgeye erken teşhisi kolaylaştırmak adına da herhangi bir destekte bulunuluyor değildir... Halbuki kanserde en büyük önem taşıyan şey erken teşhistir. Ailesinde kanser hastalığı olan Karadenizli arkadaşlar eminim beni çok iyi anlayacaklardır..
Her ne kadar Kazım karakteri itibari ile güçlü ve moralmen kuvvetli olsa da kanserin ve radyoterapinin vücuda etkileri bir insanın tüm sınırlarını zorlar..
Zaman geçtikçe Kazım'da da bu etkiler gittikçe gözle görülür bir hal alır.
Tüm zorluklara rağmen, kanser Kazım'ı ne müzikten ne de hayatla mücadeleden alıkoyamaz. Akciğer kanserinin etkilerini ve özellikle nefes darlığı şikayetlerini arttırdığı için konser vermemesi öneriliyor doktorlar tarafından.
Arkadaşları destek olmak için saçlarını kazıtmışlardı. Sevenleri ise konserlerinde tüm sevgileri ile onu kucaklıyorlardı. Bu da ister istemez duygusal anlara neden oluyordu.
Sanki sahneye çıktığında her şeyi unutuyor gibi bir sevince bürünüyordu arkadaşları ve sevenleri ile.
Horon meydanlara sığmasın diyerek, ilkini kendi katılımıyla gerçekleştirdiği horon günleri, vefatı nedeniyle ilk yıllar yapılmasa da zamanla isteğine sahip çıkılmış ve çıkarsız bir gün olarak kutlanmıştı.
15 Mayıs 2011'de Göztepe Özgürlük Parkı'nda yaptığımız horon gününde, Kazım'ın tüm ekip arkadaşları da orada Kazım için tekrar bir araya gelip kısa bir sahne almışlardı. Gerçekten çok özel anlardı.
Kazım'ın raporları yurt dışında bazı doktorlara da gönderilir. Raporları gören doktorlar, Kazım'ın bırakın konser vermesini nefes alabiliyor oluşunu dahi çok zor görmüşlerdir. Kazım ise o anlarda, son kez sahneye çıkmaya hazırlanmaktadır. KTÜ'de gerçekleşen bu konserde, Kazım: "Bu şarkıyı (Gelevera Deresi) valla şimdiye kadar toplu halde hiçbir zaman bu kadar güzel duymamıştım. " diyecektir.
Didou Nana için "sözleri bu kadar anlaşılmayıpta bu kadar anlaşılan ender şarkılardan biri, çok ilginçtir" diyordu. Ardından yaptığı konuşma ise.. "Bir sevgi yaratmak ya da olan sevgiyi büyütmek lazım. Ben de bunun için uğraşıyorum.."
Radyasyon biliyorsunuz iyi bir şey değil. Fakat bazen de iyi bir şey olsun diye veriyorlar insan vücuduna, radyoterapi uyguluyorlar ya ben de ufak bir radyasyon aldım. Böyle sırtımdan dolayı arada bir oturmak durumunda kalıyorum. Duygusal şarkılarda arada oturacağım kusura bakmayın..
Konser bitiminde rektör: "Bu konser rektörlüğümüzün siz öğrencilerimize bir komplimanı, Kazım Koyuncu ise Allah'ın bize bir lütfudur." diyor. Öğrencilerin ve dinleyenlerin müthiş bir desteği var. Şüphesiz bu konser onu moralmen çok yükseltmiştir. Memlekete gelmenin öksürüklerine ve nefes darlığına iyi geldiğini söylüyor.
Ancak bunlara rağmen Kazım'ın vücudu daha fazla dayanamadı. Akciğer kanseri onu bizden aldı. Kazım Koyuncu 25 Haziran 2005'te İstanbul Şişli'de bulunan Amerikan Hastanesi'nde vefat etti. Henüz 33 yaşındaydı. O gün İstanbul'da değildik, haberi televizyondan aldık ki o günü net bir şekilde hatırlıyorum..
İstanbul'da ilk tören yapıldıktan sonra memleketi Artvin Hopa'ya gönderildi.
Trabzon'dan Hopa'ya kadar sevenleri konvoy halinde yanındaydı.
Bütün şu ana kadar yaşadığım şeyleri besleyen o gizem, o tuhaf şey, bir de kumar ağaçları çok enteresan. Onlar her ormanda öyle durmaz, kalabalık ormanda çok tuhaf şekilleri olur onların, büyük ormanlarda. Beni deli eden, hala rüyalarımda görmeyi çok arzu ettiğim o kocaman kestane ağaçları, hele yağmur sonrası dallarından düşmüş kestaneli orman, öyle bir iki nokta vardı. Bir de bizim golada, kestanelerin çok yoğun olduğu ve içinde kaybolmak istediğim bir orman vardı ve orda tek başına olmak kadar ürkütücü, mutlu edici, acayip tuhaf sesleri duyduğum bir şey yoktur. Bazen de sessizlik acayip bir şeydir..
Kazım Koyuncu şarkıda da söylediği gibi şarkılarla geçti aramızdan...
Ekler:
- Kazım Koyuncu Yedikule Hisarı Konseri:
- Kazım Koyuncu Viya Albümü:
- Kazım Koyuncu Hayde Albümü
- Kazım Koyuncu'nun vefatından sonra piyasaya sürülen Dünyada Bir Yerdeyim Albümü:
- Kazım Koyuncu Saklıkent Konseri:
- Hey Gidi Karadeniz Gecesi , 17:31 - 30:20 Kazım Koyuncu
- Şarkılarla Geçtim Aranızdan Belgeseli Tamamı:
