Bu fotoğraf, tam da gönlümün şu kırgın ve de yorgun halini tasvir ediyor.
Öyle ki, şu kuşlar gibi kara kara düşünceler sarmış yüreğimin dört bir yanını. Hiç susmadan, durmadan, dinlenmeden ötüşüyorlar. Ne uyku bırakıyorlar gözümde, ne de bir tutam huzur içimde. Yorgun düşünüyorum düşünmekten. Gücüm kalmıyor hayatın akışına, nefes almaya, insanlara gönül kuşlarımın ahvalini dile getirmeye. Susuyorum. Sustukça soğuğum artıyor. Sustukça göğümde siyah bulutlar çoğalıyor. Yağmurlarım hiç dinmiyor.
Süresiz bir zemheride yapraklarını dökmüş; yalancı baharları diliyorum, bekliyorum. Tek sığınağım çaresizliğime çare dilemek. Dilemek ve sabır hırkasını giyip öylece, teslimiyetle beklemek. Ne demiş Erzurumlu İbrahim Hakkı:
"Görelim Mevla neyler? Neylerse güzel eyler..."
