KADIN
Bir sabahın köründeyim, gözlerim açık.
Karanlıklar henüz terketmemiş şafağı.
Köşe başında bir kadın oturmuş.
Öylece oturmuş, gözleri dolu.
Salıverse, şehri seller alacak.
Sabahın köründe, bir kadın, sokakta, gözleri dolu.
Uyurken birileri çırılçıplak, vurdumduymazlığın koynunda.
Bir kadın karanlıkta oturmuş köşe başında.
Gözlerinden günahlar süzülüyor.
Bizim günahlarımız.
Kim bilir kaç köşe başında kaç kadın oturmuş.
Kim bilir ne kadar günah birikmiş de farkında değiliz.
Kendi günahlarımızda boğulacağız, bıraktıkça kadınları köşe başlarında.
Oysa ki bir kadının yeri değil karanlıklar ve dolmamalı gözleri...
Eşlik etmek istiyorum bir kadına, oturuyorum dizlerinin dibine.
Simsiyah saçları yere kadar uzanmış.
Yüzündeki çizgiler köşe, başlarında geçirdiği şafaklar kadar.
Gözlerime doluyor kadının gözündeki yaşlar.
Kendimden utanıyorum.
Kapatıyorum gözlerimi.
Şafak söküyor, kayboluyor köşe başlarındaki kadınlar.
Doluşuyor insanlar her bir zerresine sokakların.
Bihaber, karanlıklardan. Bihaber, uzun simsiyah saçlı kadınlardan.
Yine kendimden utanıyorum...
Alıyorum hayallerimi ve kadınlarımı, şafağı bekliyorum.
Ömrümü bu şafaklarla dolduracağım. Gözleri dolu, simsiyah saçlı kadınlarla.
Köşe başlarında ve yapayalnız. ...
Yarışma için Zümrüt Kızlar ve 
