Bir önceki yazım (https://busy.org/@hatefenev/nasil-galatasarayli-oldum-7)
Evet final zamanı gelmişti.Aslında bu yazıyı çok önceleri yazacaktım ama artık futboldan zevk almadığı fark ettim.Galatasaray sevgisi bu aralar terk edip unutmayan çalıştığın sevgili gibi. Futbola siyaset bulaşması, takımların kalitesizleşmesi hepsi neden . 2 yarı daha güçlenecek diye umut beslerken elimizdeki futbolcuları satıyoruz. Forvet alamadık daha var mı ötesi.Neyse en azından nostaljiden beslenelim. Evet ne demiştik FİNAL.
Final maçını yine bir İngiliz takımı olan Arsenal ile yapacaktık.Resmen fırtına öncesi sessizlikti vardı. Avrupa2nın tam ortasında Kopenhag (Danimarka) yapılacak maçtan önce iki takımda özellikle Leeds maçının etkilerini hissediyordu. Korkulan oldu maç öncesi Kopenhag sokaklarında iki ateşli takım taraftarı karşı karşıya geliyordu.Özellikle Almanya'dan gelen Türkler ile Türkiye'den gelen Türkler birleşmiş Ada'dan gelen taraftarlar hemen hemen eşit sayıdaydılar.Eşitlik sadece Danimarka polisinde yoktu. Türklere karşı ön yargılı davranıyor,gösterdikleri şiddetinin yarısını İngilizlere göstermiyordu.Bu da İngilizleri daha da cesaretlendirip olayların büyümesine sebep oluyordu.İki taraftan da toplam 25 kişi yaralanmıştı.Bu şartlarda maç başlayacaktı.
