Stres denen çağımızın illet rahatsızlığı son zamanlarda giderek artış göstermektedir. Stresin en büyük sebeplerinden birisi yediğimiz yiyecekler, takıldığımız ortamlar, edindiğimiz arkadaşlık ve dostluklardır. Düşünsenize yediğimiz yemepe kadar stres yüklenebilirken nasıl olur da stresi yenebiliriz.
Benim bu güne kadar çok fazla stresli anlarım oldu. Ancak bunların üstesinden gelmeyi başardım. En zor günlerimde bile zorluklarla mücadele ettim. Hiç bir zaman yenilgiyi kabul etmedim. Mevcut durumda da stres altında çalışıyoruz. İş yetiştirme stresi. Bunu yenmenin en kolay yollarından biri vücudunuz dinlenme sinyallerini göndermeye başladığı anda bir müddet ona müsaade etmek ve onu dinlemekten geçiyor. Yani biraz dinlenmek veya o anda sizi sıkan o işi bırakıp acilen başka bir konuya odaklanmakla çözülebiliyor. Ben bunu sürekli yaşayan birisi olarak genelde bu şekilde çözüyorum. Patronunuz benimki gibi çok tık tık canlı olabilir. İşler geride kaldığında sürekli söylenir ne zaman halledersiniz ne zaman yaparız, Mehmet Ali yaparsa göreceksiniz arkadaşlar gibi kelimelere maruz kalarak stres yaşayabiliyorum. Böyle bir durumda 1 günümü tamamen o işlere ayırıp sıfıra indiriyor ve gerekirse geç çıkıyorum. Aslında bir miktar stres her daim gereklidir. Bu şekilde kendimi rahatlatıyorum. Stresin üstesinden gelmek için bazen kafa dinlemek gerekebilir. 5 dakika kapının önüne çıkıp yolda yürümek rahatlatabilir, beni rahatlatıyor.
- Birincisi
idli arkadaşımızın yazısında bahsettiği avmlerdeki yemekhane katındaki çalışanlarla selfie çekimi (selfie kısmını kesinlikle desteklemiyorum). Ben doğrudan kişilerin görüşlerini dinleyip onların görüşleri ve fotoları ile donatılmış bir proje olması taraftarıyım.
- İkincisi ise
idli kardeşimin yazısında bahsettiği insanların kayıpları ile hayatlarındaki değişiklik. Açıklık getirmek gerekirse insanlar hayatları boyunca kaybettikleri ile hayatlarını şekillendirir veya kaybetme korkusu ile yaşarlar. Bu nedenle herkesin bu projede tuzu bulunacaktır.
sen ne dersin bu konuyla ilgili? Not: Lütfen