Üniversitelerin artık okunmasının neredeyse zorunlu bir hale gelmesi,öğrencileri ciddi bir tercihler ve seçimler kargaşasına sürüklüyor, ve çalışırken öğrenilmesi gereken konuların yanında başka radikal kararlar alınmasına da yol açıyor. Ben de bu almaya çalıştığım kararların kurbanı olan insanlardan birisiyim. İki sene üniversiteye hazırlandıktan sonra tercih dönemi geldiğinde ise kafamda birden çok parametre vardı. İyi bir üniversitede okumak mı, iyi bir şehirde okumak mı, iyi bir bölümde okumak m? Eğer iyi bir puan kazanamamıssanız bunlardan en az birisini feda etmek zorunda kalıyorsunuz.
Fakat hangisini feda edeceğiniz konusu kafanızda büyüdükçe büyüyor. Bir yandan gelecek için iyi bir bölüm veya üniversite bulma isteği, bir yandan gençliğin verdiği fevrilik ve ateş ile hayatın en güzel yıllarını kötü bir şehirde geçirmeye tahammül edememe hali. Ben iyi bir şehirde iyi bir bölümde okumayı tercih ettim. Bölümüm ise benimle ilgisi olmayan, içimde bir karşılığı olmayan ve mesleki olarak bir avantaj barındırmayan bir bölümdü. Bunları bilerek biraz da kendi sosyal isteklerimi doyurmak için böyle bir karar aldım.
Her şey güzel başladı. Ayak uydurduğumu düşünüyor, kendimce verdiğim doğru kararla övünüyordum. Fakat yaptığımız seçimler hayatın her alanına mutlaka sızmadan edemiyor ve her yerde karşımıza çıkıyordu. Yavaş yavaş gerçekle yüzleşiyordum. Aslında bu şehri ya da bölümü sadece sevmeye çalışmaya çabaladığımı, başka da bir şey yapamadığımı fark ettim. Tüm bunlar oluşurken geçiş hakkımın olduğunu öğrendiğimde derin bir nefes aldım. Hayatta radikal kararları kolayca verebilen birisi olarak böyle bir karar vermek benim için zor olmadı.
Denemediğim bir şeylerden pişman olmaktansa, deneyip pişman olmak daha mantıklı geldi. Yatay geçiş fikri aklımda oluştukça mevcut okuluma şehrime ve bölümüme karşı soğudum. Adeta kafamdan tamamen çıkardım. Ve ciddi bir değişiklik ile hem şehrimi hem üniversitemi hem bölümümü değiştirdim. Bu değişiklikle birlikte birçok şeyi geride bıraktım. Fakat şunu rahatlıkla söylemek gerekir ki 18 yaşında bir çocuğa yüklenen bu ağır tercih sorumluluğunun bir telafisi olan yatay geçiş sistemi, her sene binlerce öğrencinin geleceğini yeniden restore etmesine imkan sunuyor.