Kapılar hala korunuyordu. Fakat düşmanın sayısı bizden hala kat ve kat daha fazlaydı. Batıdan ordunun bir an önce gelmesi gerekiyordu. Lakin bu şehri onlar gelene kadar tutabileceğimizi düşünmemeye başladım. Ordumuzun sayısı her geçen saat daha da azalıyordu. Yaklaşık 2 gündür amansız bir mücadele içindeydik. Düşman bir an olsun durmuyordu. Bizler ise mücadele etmeyi bir an olsun bırakmıyorduk. 2 gündür düşmanın tüm kötülüklerine karşı mücadele ediyorduk. Artık dayanamazdı. İç havluda ise ordumuz bunun farkındaydı.
Koçbaşının son darbesi ile şehrin kapısı açıldı. Düşman orduları oradan içeriye akın akın gelmeye başladı. Artık doğu surlarından gelen düşmanıda tutamıyorduk. İç havluda büyük bir savaş başladı. Herkes iki gündür savaştığını unutmuş gibi düşmanın üstüne son gücüyle hüküm ediyordu. Fakat nafile sayıları çok fazla ve devamlı üstümüze geliyorlar. Artık şehrin iç havlusunu da tutamazdık. Kalenin içerisine çekilmemiz gerekiyordu. Emri vermem ile çekilmeye başladık. Çok dostumuzun kanlar içerisinde yattığını gördüm ve vahşet engellenemezdi. Kalenin içerisine çekiliyorduk fakat orayıda tutamayacaktık. Kale kapıları sürgüledik ve artık hepimiz kalenin iç kapılarındaydık. Burası son direnişimizi gerçekleştireceğimiz yerdi. Fakar düşmanın güçleri hepimizi öldürmek için burada bulunuyordu. Onu engelleyemiyorduk. Tek umudumuz batıdan ordunun yetişmesiydi ama yetişebileceklerini düşünmüyordum artık. Kalenin içinden gizli geçit ile şehrin uzağına kaçabilirdik en son çare. Düşmanın bizleri takip etmesini engellemek için de gizli geçiti türlü engellerle doldurmak geldi aklıma evet bunu yapıcaktık. Çünkü artık batıdaki ordu yetişse bile düşmanı yenemezdik. 3.günün şafağı söküyordu. Biz geçiti türlü engellerle doldurmuştuk. Kalenin kapıları büyük darbeler almıştı. Hilberg, Gestard, Melgort ve Tegrosil yanımdaydı. Düşmanın üstüne son hükümü yapmalıyız diyordu Melgort. En azında şerefli bir ölüm olur.
Diğer herkes buna karşı çıktı. Zira bugün bu kale fetedilebilir ama yarın geri kazanmak yine bize düşecek. Geçitten şehri terk edip ordularımızı toplayıp geri gelmeliyiz. Böylece bu kaleyi geri kazanmış oluruz. Onları yanıltmak içinse bir süre kalenin içerisinde mücadele etmeliyiz. Verebileceğimiz en büyük zararı veririz düşmana ve sonrasında geri çekiliriz.
Bu fikir hepimizin kafasına yatmıştı. Melgort bile onaylamıştı. Yapacağımzı şey buydu. Fakat düşman kalenin kapılarını kırıp içeri girdiğinde beklemediğimiz bir düşman göründü karşımızda Biring kapıdan içeri giren ilk kişiydi. Askerlerimizi öldüre öldüre üstümüze doğru geliyordu. Karşısına ilk çıkan Gestard oldu. Bir süre kılıç çarpıştırdıktan sonra Gestard’ın kellesini aldı Biring. Bunu gören Tegrosil ona doğru saldırdı. Fakat nafile çok kudretliydi. Önüne geçilmez bir güce sahipti ve Tegrosil’de daha fazla dayanamadan Biring tarafından öldürüldü. Melgort’un üstüne doğru atıldı Biring o sırada Hilberg araya girerek geri çekilin diye bağırdı. Melgort’u kolundan tuttum ve benimle gelmesini söyledim. Gelmek istemiyordu. Fakat Biring onuda öldürürse yoldaşlarımın tümünü kaybetmiş olurdum. Hilberg, Biring ile kılıç çarpıştırırken Melgort’u alıp geçite doğru çekilmeye başladım yanımızda az sayıda kalmış askerlerimiz vardı. Hızlıca geçitten geçerek şehrin uzağında bir yere çıktık. Geçitin ağzını kayalarla doldurduk ve takip edilmemizi engelledim. Hilberg en son gördüğümde Biring ile mücadele veriyordu. Kurtulmasını umuyordum. Fakat Biring çok güçlüydü.
Bizler şehirden baya bir uzaklaşmıştık. Artık güneye kuzenlerimin yanına gitmem gerektiğini düşünmeye başladım. Orada bir ordu toplayıp kalemi geri alabilirdim. Bunu yapacaktım.
Hikayeme;
https://www.wattpad.com/517900151-gergaronun-fethi-wattys2018-behfort-ku%C5%9Fatmas%C4%B1
https://www.papiroom.net/535355554857_behfort-gecitleri-bolum-2-gergaronun-fethi
destek olabilirsiniz.