Yaz aylarında ortaya çıkan, 3 aylık bir süreç olan bu durum, 2000'li yılların başında fevkalade bir olaydı. Bu araç mahalleye girdiğinde 15-20 dakika boyunca görüş mesafesi 30 santime kadar düşmekteydi.
İşlerini öylesine severek yapıyorlar ki bastıkça basıyorlardı ilacı.. Ben o zamanlar çocuktum, yazlık yerlerinde saatlerce istop, yakar top gibi oyunlar oynuyorduk, oyunun bitiş vaktini bu garip ilaç püskürten araçlar belirliyordu. Bir de ilaçlama işlemini yaparken enteresan bir gürültü çıkartıyordu, çocukluğumun travmasıdır.. Dün İstanbul'da önümden bu işi yapan bir kamyonet tipi araç geçti ve baktım ki onlarda ilaçlama yapıyorlar ama ne ilaçlama... O eski günlerde ki ilaçlamadan eser yok, sadece ince bir ses çıkıyor ve hiç duman yok. Bu iş tamamen profesyonelleşmiş artık dumanı geçtim koku dahi bırakmıyor. Araç önümden bu şekilde geçince beynimden vurulmuşa döndüm adeta.. bütün çocukluk günlerim gözümün önünden geçti gitti. kamyonetin pikap kısmında oturmuş ve ilacın çıkmasını engellemeye çalışan 2 çocuk da göremeyince hepten bittim. Koşarak evin yolunu tuttum ve kendime dün geceden hazırlamış olduğum karpuzu yedim bir nebze de olsa dopamin seviyemi arttırmayı başardım ve gündelik yaşamıma şuan devam ediyorum..