Mart ayı nasıl geldi nasıl geçiyor anlamadım vallahi. Öyle bir yoğunluk oluştu ki işlerde ve sosyal çevremde, neredeyse hiç bir şeye yetişemeyeceğim gibime geliyor. He yetişiyor muyum; bir nebze evet. Ama problem şu ki yetişemediğim yerler problem çıkarıyor. İnsanlar gönül koyuyor ya da ben o insanlarla görüşemediğim için üzülüyorum.
Hem okul hem işi aynı anda götürmek yoruyor vallahi. Gittikçe enerjimin azaldığını hissediyorum. Hayatımdaki önemli etkenlerden olan şeylerden bir tanesinin eksilmesi gerekiyor ve bu etken de benim açımdan; okul.
Yüzdüm yüzdüm kuyruğuna geldim artık eğitim hayatımın. En azından şimdilik. Eğer yüksek lisans yapmayacaksam tabi. Şu an için de çok düşünmüyorum. Bir an önce okulu bitirip iş hayatına odaklanmak şu an ilk hedefim.
Okul bittikten sonra da ne yapacağım konusu şu an için muamma niteliğini koruyor. Şu an çalıştığım yerde mi devam edeceğim; yoksa başka bir firmaya mı geçeceğim bilmiyorum. Belki de hiç istemediğim şekilde kurumsal bir firmada çalışırım. Ya da kendi işimin sahibi olurum. Hiç bilmiyorum. Bakalım hayat neler getirecek.