Paramparça - Fatih Akın - Film İncelemesi

Note: Her film incelemesinde olduğu gibi, bu inceleme de, spoiler yada film ile ilgili bilgi içeriyor (olabilir).

Fatih Akın`ın bir çok ödül almış filmi Paramparça yı izleme şansım oldu. Her film izlendikten sonra, insanın aklında bazı şeyler bırakır. Bunlar her ne ise, kimi filmlerde kısa bir kaç cümle ile açıklanır, kimi filmlerde ise öyle hızlı açıklanamaz. Özetlemeye çalıştığınızda, hep bir şeyleri dışarıda bıraktığınızı düşünürsünüz. Benim bu film ile ilgili hissiyatım ikincisinden yana, yani film ile ilgili konuşurken insan duruyor biraz.

Bundan neyi kasdettiğimi açıklayayım:

Her film, bir düzeyde belli bir tema akılda varken çekilir. Kimi filmler komedi filmidir, kimisi dram vs. vs. Bazı filmler ise belli bir türde olsalar bile birden çok şeyi başarılı bir şekilde sorgularlar, bu yüzden onları tek bir kalıba koymak zorlaşır.

Fatih Akın ilginç bir yönetmen. Daha önce komedi, macera ağırlıklı filmlerini de izledim. Farklı türlerde filmleri iyi bir şekilde yönetebiliyor. Sadece bir türde uzmanlaşmadı, daha geniş bir perspektifi var.

Film özünde izleyicinin duygularını yönlendirir. İyi bir yönetmen filmde istediği hissiyatı ve ortamı oluşturur ve bizde böylece yabancılaşmadan ve filmden kopmadan hikayeye dahil oluruz.

Fatih Akın izlerken sonunu tahmin edemediğim, etmek için çalışmadığım bir film çekmiş. Hikayenin kendisine dikkatimizi çekmeyi başarmış.

Hikaye

Filmde, bir ailenin başına gelen trajik bir olayı izliyoruz. Oyuncular gerçekten çok iyi. Büyük bütçeli bir çok Hollywood yapımında oynayan Diane Kruger daha iyi oynayamazdı. Oyunculuğu tam kıvamında ve her sahnenin duygusunu hissettiriyor.

Hikayeyi anlatırken uzun yada kısa kaldığını düşündüğüm bir kısmı olmadı filmin. Her şey tam ayarında yani.

Etik, Kader, Adalet Sistemi, Modern İnsan, Suç

Peki film neyden bahsediyor?

Detaylı bir izleme yaparsak; filmin, birden çok evrensel temaya değindiğini ve bu temaları başarılı bir şekilde sorguladığını görebiliriz.

Toplumun eski suç ve suçluları unutmadığı, bunun toplum eli ile bir süre sonra bir tür kadere dönüştüğü, ne kadar modern görünürse görünsün adalet sisteminin aslında ilkel temeller ve ölçütlerle çalışmaya çalıştığı, nerede yaşarsa ve nasıl düşünürse düşünsün, insanın yaşadıklarının tutsağı olduğu ve çözümü eski yöntemlerde aradığı fikrini iyice vermiş yönetmen.