Bugün tesadüf eseri bir forumda karşıma çıkan Stendhal sendoromu diğer ismiyle Floransa sendromu denilen bir hastalıkla karşılaştım. O kadar enteresan geldi ki paylaşmak istedim.
Hastalık kişinin sanat eserleri karşısındaki değişimleri sonucunda ortaya çıkıyor. Kalp atışında hızlanma, algı bozukluğu, bayılma, baş dönmesi hatta halüsinasyonlara bile sebep olabiliyor. Kişi bir sanat eseri karşısında resmen kendinden geçiyor.
Floransa sanatı karşısında baş dönmesi, bayılma gibi sorunlar yaşayan ziyaretçilerin acil tedaviye alınması ve durumu tasvir etmelerinin ardından 1979’da İtalyan bir psikiyatrist tarafından artık yeni bir hastalık isimlendirilmiş.
İsmi ünlü Fransız yazar Stendhal’dan alınmış. Bunun sebebi ise Stendhal’ın Floransa ziyaretinden sonraki bir konuşmasından alıntı ile açıklayacağım:
Floransa’da olmaktan, o muhteşem insanların mezarında dolaşmaktan dolayı kendimden geçmiştim. Bu yüce güzelliğin düşüncesi beni avuçları içine almıştı. Bir an ilahi hislere gömüldüm. O an her şey ruhuma sahicilikle hitap etmeye başladı. Ah, keşke unutabilsem. Kalbim hızla atmaya başlamıştı. Hayat gözlerimin önünden çekilmişti. Yürürken yere yuvarlanıp gitmekten korktum.
Kendi başıma geldiğini düşününce baya komik geliyor şu anda. Tablolar karşısında eli ayağı kesilip bayılan bir arkadaşınıza bu teşhis konuluyor... Diğer taraftan ise aşırı etkileyici. Nasıl bir büyüye kapılıyor da insan bu hale geliyor acaba. O his, o duygu nasıl şimşek gibi çarpıyor da yere seriyor insanı.