Merhaba arkadaşlar. Bu yazıyı Mersin den yazıyorum. Ayrıca Mersin de ikamet ediyorum. Bu yazımda yarışma koşulları dahilinde baharın gelişi hakkında düşüncelerimi size bildireceğim.
Mersin'e bahar geldi ve her taraf rengarenk olmaya başladı. Çiçekler, ağaçlar çiçek açarken canlılarda kış mevsiminin ardından doğaya bir merhaba demeye, yuvalarından dışarıya çıkmış durumdalar. Baharın gelişiyle birlikte ortalık resmen bayram yerine dönmüş durumda. Ayrıca baharın gelmesiyle Akdeniz ikliminde dolayı da havalar yavaş yavaş ısınmaya başladı. Vaziyet böyle olunca insanın kendini dağa bayıra atası geliyor. İnsan doğayla buluşunca rahatlıyor ve sanki üzerinden ağır bir yük kalkmış gibi hissediyor. İlkbahar insanın içine bir huzur bir canlılık bir yaşama isteği filizlenmesini sağlıyor. Gözünüzü kapatıp o temiz havayı içine çektiğiniz de tüm dertlerden tasalardan uzaklaşıp kendinizi kuş kadar hafif hissediyorsunuz. Hayatın tüm yükü üstümüzden uçup gidiyor.
Mersin olunur da narenciye ile uğraşılmazmı? Mersin narenciyenin memleketidir. Neredeyse her yerinde bir portakal, limon vs. türlerini görmeniz mümkün. Özellikle limon ağaçları ilkbahar mevsiminde çiçeklenme başlar ve zamanla azalsa da baharın belirli periyotlerında çiçeklenme devam eder. O limon çiçeklerini öyle güzel kokuları vardır ki insan hayran kalır. Limon çiçeklerinin kokuları oldukça hafif ve hoş olup insanın aklında kalıcı kokuları ve bu kokular burnunuza gelince ister istemez bir rahatlama sarar içinizi.
Baharın gelişi bununla da kalmaz. İnsanlar bahar zamanı birbirleriyle daha çok görüşür konuşur olur. Bahar denilince akla sadece doğa gelmemelidir insanlar da baharın bir parçasıdır. İnsan olmadan bahar düşünülemez.
Bahar köylerimizde kırlarımızı rengarenk çiçeklere boyar. Bu kırlarda nice koyunlar kuzular meleşir. Bir keresinde hatırlıyorum da ninemlerin koyunlarının bahar aylarında kırlarda meleşir oynamaları gözümün önüne geliyor. Bahar bana eski güzel günleri hatırlatıyor.
"Çektiğim fotoğraflar köyümüzde limon bahçesindendir."