Hava soğuk. Dışarda kar var. Yapayalnız bir şekilde oturuyorum evde. Ev birazcık soğuk. Pijama ile ufak bir ürperti geliyor. Battaniyeye sarılayım en iyisi.
Bu havada kaçak çayın tadı bir başka oluyor. İnce belli bardağım yok maalesef. İnce belli boyutunda bir ince su bardağı kullanıyorum. Dışardaki manzarada, bir otobüs durağı, eski bazı binalar. İnsanlar koşturuyor. Kar temizleme aracı kaldırımları! temizliyor. Evet, kaldırımları.. O derece geniş kaldırımlar. Ve kaldırımlar boyunca da sıralı ağaçlar.
Bazen, anlam arayışlarımız sırasında fena bocalıyoruz. Yada çırpındıkça daha bir batıyoruz. Dışarda kar yağarken, "Varoluşa" bu kadar yoğunlaşmak gerekiyor mu? Kar yağarken neden birçok zihinaltı düşünce günyüzüne çıkıyor?
Sonra akşam oluyor. Kar yağıyor hala.. Işıkları kapattım, bir mum yaktım. Yine kaçay çay. Arkada dünyadan farklı müzikler.
Yahu, sahi neden ben burdayım?
Tamda hisssettiklerim
Source
