Yaşamak; bir ağacın gölgesinde serin bir sonbahar akşamında... Umuda dair bütün mavi düşleri heybemde toplayıp bir Eylül gecesinde kollarında yaşamak istiyorum. Kollarım boynuma dolanmış, sırma saçların yüzümü örtmüş, bütün kirli düşüncelerden ve düşlerden arınmış sessiz bir evin önünde geçen nehrin huzur veren sesine kapılıp uyumak istiyorum koynunda. Sesinden ninniler dinlemek, avuç içlerinde yıllanmış şarabı yudumlamak istiyorum. Yaşamak istiyorum seninle; dudakların dudaklarıma yaşama tılsımını sunan hayat olsun. Aldanma sen kimseye al koynunda yaşat beni, kollarınla kavra sana ait olan bedenimi. Huzurum, mutluluğum sen ol. Saçının her teli yüzüme dolanan dağlara hayat veren bahar çiçeği olsun. Yüzün yüzümü fethetsin. Yüreğin yüreğime dolansın. Yüreğin yüreğimin memleketi olsun.
//Maşuk Gültekin//