Bugün kızımla birlikte dişlerine dolgu yaptırmak için, hastaneye gittik. Sıramizi beklerken sürekli telkinlerde bulunmaya calistim. Korkusu gecti ikna oldu diye sevinmisken sıra bize geldiği zaman yattığı masadan kalktı ağlaya ağlaya.
Gerekirse hiç dişleri kalmasa da takma dış taktirmaya razı olduğunu söyledi. O ağlarken babası telefonla imdadimiza yetişti ve ikna cabalari devam etti.
Dişlerin daha kötü olursa çekilir den dolgu yaptirirsan seni bir süpriz bekliyor kadar devam etti :))
İkinci iknadan sonra tekrar içeri girip masaya yattı. İlk zamanlar aglasa da sonra dan uyum sağlayıp itiraz etmeden dolgularinin yapılmasına izin verdi:))
Çok şükür bu stresten kurtulmuş olduk. Kızım artık tekrar gelirse korkmayacagini söyluyor. Aslında ara sıra herhangi bir işlem yaptırmadan dis kontrolü yaptirip korkusunu yemesini sağlayabilirdim birazcık pişman oldum.
Bu arada aramızda kalsın belli etmedim ama bende dis doktorundan çok korkarim😀