Yavuz Sultan Selim sehzadeligi sirasinda halkin icine karismayi severdi. Boylelikle onlarin icindeyden sorunlari rahat rahat gorebilirdi.
Iran sah'i Ismail'in satranc a buyuk bir ilgisi vardir. Karsisina kim gelse oynar her zaman oyunu kazanirdi.
Sehzade Selim, Sah'in bu merakini duymus dervis kiligina girerek tebriz'e gitmistir.
Saraya vardiginda Sah Ismail'e haber yollar ve satranc oynak istedigini soyler.
Sah Ismail bu dervisi geri cevirmez ve oyuna baslarlar. Oyunu sehazade Selim kazanir. Bu duruma cok sinirlenen Sah, sehzade Selim 'e bir tokat atar. Kendisine bir kese altin verip yanindan gonderir.
O gece Sehzade Selim altin kesesini bir tasin altina gomer ve oradan uzaklasir.
Ertesi gun oyuna doyamayan Sah Ismail dervisi tekrar yanina cagirtir. Fakat kimse nerde oldugunu bilmiyordur. Ne goren ne de duyan olmustur.
Sehzade Selim o tokatin ardindan tokati unutmamak icin; kulagina kupe takmaya baslamistir.
Aradan yillar gecmis ve babasinin vefatindan sonra tahta cikmistir.
Tahta ciktiktan sonra Iran icin sefer hazirliklarina baslar. Sah ismail e icinde kupesinin bulundugu bir mektup gonderir.
23 Agustos 1514 yilinda iki ordunun karsilasmasinda savasi Sah Ismail kaybeder
Yavuz Sultan Selim daha sonra Iran'a dogru yola cikar. Tebriz'e vardiginda sarayin onunde durup;
Yanindaki Balyemez Osman Aga'ya " Kapi esiginde ki Sah'in ata bindigi yerdeki tasin altina altin gommustum. Helal malimdir. O altinlari sana hediye ediyorum "der.
Tasin altindan cikan altinlari goren herkes cok sasirir. Cunku; Yavuz Sultan Selim'i daha once Tebriz de goren kimse olmamistir.
O anda herkes padisahin sehzadeligi sirasinda Iran'i fethetmeyi planladigini anlar.