Artık klişede olsa hala geçerli bir kelime var. Teknolojinin ilerlemiş olması kimileri için nimet kimileri için yeni umutlar ve kolaylıklar getiren teknoloji kimilerinin de başına onlarca çorap örerek hayatını mahvediyor. Bu yazımda teknolojinin insan yaşamına kattığı güzelliklerden birini sizlere anlatmaya çalışacağım. BEYİN İLE GÖRMEK. Dediğimde kuantum düşünce gibi felsefi sözler etmeyeceğim. Tamda teknolojiye uyan ve günümüzde yaygınlaşan ve gözleri görmeyen insanlar için uygulanan bir projeden bahsedeceğim.
Öncelik ile kendim tanık olduğum bir olayı sizlere anlatmak isterim. Belediyenin engelli kadrosunda çalışan görme engelli birini tanımıştım iş saatlerim değiştiği için sadece sabahları otobüste denk gelirdim her sabah evinden durağa yalnız gelir ve otobüs tam yanında dururdu. Kimse inip yardım etmez bunu kendi istemezdi çünkü. Küçük yaşlarda geçirdiği bir hastalıktan gözlerini kaybetmiş ve hayatına görme engelli olarak devam eden ve çoğumuzdan da mutlu bir insandan bahsediyorum. Otobüse biner hiç takılmadan engelli koltuğuna oturur telefonunu çıkarır ve müzik dinlerdi. Yan yana gelip çokça muhabbet etme şansım oldu neşeli ve espirili biriydi. Ama ilginç birşey vardı ki bazen gören benmiyim yoksa omu şaşırırdım. Mesela sesimi hiç unutmaması ve beni tanıması öyle ki selam vermeniz yeterli ve size isminizle geri cevap verir hiçte karıştırmazdı. Sesleri ayırt etmesi normal bir insandan kat kat fazla ve bu sadece kimsenin yardımına ihtiyacı olamadan işine gidip gelmesinden ve ara ara ettiğimiz muhabbetten benim fark ettiklerimdir.
Konumuzu teknoloji ile birleştirelim.Günümüzde uygulanmaya başladığını söylediğim teknolojin altyapısı 1960’larda Wisconsin Üniversitesinde nörobilimci olan Paul Bach-y- Rita (https://g.co/kgs/hiBkdH)tarafından atıldı bu özellik beynin yeniden düzenleme yapabilmesiydi. Bunun üzerinde düşünürken beynin yeniden görmeyi düzenlemesi için görme engellilere dokusal düzenek kurmaya karar vermiş ve ilk olarak bir video kamerayı hastanın baş bölgesine bağlayarak görüntüleri titreşimlere çevirmeyi başarmış. Söyle daha net anlatabilirim gözleriniz bağlıyken bu cihaz sizin yerinize çevreyi görüyor ve uzaklık yakınlık ilişkisini titreşime çevirerek ensenize titreşim veriyor titreşimlerin seviyesine göre etrafınızdaki nesnelerin size nekadar yakın olduğunu anlıyorsunuz park sensörlü bir arabanın geri geri gelirkenki verdiği sinyal gibi tabi daha kapsamlı. Belki görme ile bunun bir alakası olmadığını söyleyebilirsiniz ama görme engelliler bu cihazla bir hafta geçirdikten sonra hiç bilmedikleri bir odanın içine girdiklerinde yönlerini daha kolay bulmayı başardılar ve beyin ile görmenin temellerini böylece atmış oldular.
Sizlere Muazzam bir örnek vermek isterim Eric Weihenmayer (https://g.co/kgs/fEANeM)2001 yılında Everest dağını tırmanan ilk görme engelli dağcı. Tırmanışlarını Brainport(https://g.co/kgs/NTg2Fs) adı ile bilinen dilinin altına yerleştirdiği bir levha ile yapıyor bu levha dili aracılığı ile görmesini sağlıyor video girdilerini elektrik sinyallerine dönüştürerek uzaklık yakınlık sinyalı veriyor inanılmaz değimli. İlk başlarda bu sinyalleri tanımlayamadığını ve sonradan bunu hızla öğrendiğini ifade etmiştir.
Mesela bizlerde bebek olarak dünyaya geldiğimizde görmeyi henüz bilmiyoruz. İki gözümüz yerinde durup dünyayı seyrederken olan bitenin farkında değiliz ve görme eylemini yavaş yavaş öğreniyoruz.
Son olarak sizlere yine kendi hayatımda yaşadığım bir olaydan bahsederek yazımı sonlandıracağım. yine bir iş projesinde iki duyma engelli arkadaşla çalışma fırsatım oldu. Biri doğuştan duyma engelli diğeri ise sonradan duyma engelli. Bir gün o soruyu sonradan duyma engelli olan arkadaşıma yönlendirdim ve dedim ki duymamak nasıl birşey ?
Biraz düşündükten sonra tamda benim anlayacağım ve siz okuyanların anlayacağı şekilde cevap verdi.
El cevap: Sen gece uyuyorsun ya dedi işte duymamak tamda öyle senin uyurken ki duymadığın gibi
Bu cevapta beni çok şaşırttı çünkü sadece kulaklarınızı tıkayarak bu hissiyatı yaşayamayacağımızı bilerek böyle bir cevap verdi duymayan ben miydim yoksa bana cevabı veren iş arkadaşım mı...
Bu yazımda ilham ve farkındalık yapabildiysem ne mutlu bana sürçü lisan ettiysem affola
okuduğunuz için teşekkür ederim...
Kaynak
