Sizi bilmem ama ben gerçekten batmış gibi hissediyorum. Manevi olarak hissettiğim acıları, artık fiziksel olarak hissetmeye başladım. Bedenimin her zerresi acıyor... Her seferinde "Yeter artık! Bu kadarı fazla kaldıramıyorum..." diyerek çıkışıyorum fakat söylemeliyim ki her seferinde de kaldırıyorum, hayatıma devam ediyorum.
Nedir bunun adı? Vicdansızlık mı? Cahillik mi? Yaşanan acılar o kadar büyük, o kadar içimi acıtıyor ki nasıl oluyor da çektiğim o büyük acıyı unutup, tekrar gülebiliyorum! İnsan oğlu ölüme dayanmış diyeceksiniz evet ama yaşananlar ölümden beter. Minicik bebekler, Ağzı dili olmayan insana muhtaç hayvanlar,Kadınlar o kadar feci şekilde zulme uğradılar ki kayıp haberi duyduğum da içimden istemsizce normal birşekilde ölmüş olmalarını diliyorum.
Artık hayat devam etmesin, dursun! Birşeyler Yapılsın, ama öyle Muz Cumhuriyeti gibi değil, bilir kişiler konuşsun. İnternet bir diğer acı yönü de bilgi kirliliği malesef... Herkesin, her konu da fikri var. Artık birileri elini taşın altına koysun.
Kadınlar mini etek giyip, gece dışarı çıkabilsinler mesela. Çocuklar parkta özgürce oynasın, Havyanlar hakları olan yer yüzünde özgürce yaşayabilsin. Yetkililer çıkıp tahrik var mini etek giymiş demesin, yada o saatte kadın başına ne işi vardı... Hayvandır canının bir önemi yok diyip 200 TL 'lik fiyat biçmesin.Önce elinde yetki olanlardan başlasın değişim.
Hepimiz normal hayatımıza dönüyoruz evet ama kendi adıma konuşmam gerekirse ben her defasında yoluma,bir parça eksik devam ediyorum. İçten kahkaha atmayı unuttuğumu fark ettim mesela! Uzun zamandır, çok uzun zamandır içten gülmüyorum. Yaşımız henüz yolun başı ama ruhumuz yolun sonu! Bitirdiler bizi, geleceğimizi, umutlarımızı, gülüşümüzü bile aldılar.
Yeniden inşa edelim arkadaşlar herşeyi. Şurada vicdan sahibi bir avuç insan kaldık birbirimize sahip çıkalım. Geleceğimize, Ülkemize, Çocuklarımıza ve can Dostlarımıza. İnsanlar aklın, Vicdanın alamayacağı kadar vahşileşmiş. İyi insan görünce sarılmak istiyorum artık sanki memleketlimmiş gibi... Herşeye rağmen ben bize güveniyorum, biz daha güzel bir dünya inşa etmeyi başaracağız...
Sevgiler...
Posted from my blog with SteemPress : http://emeltunc.steemblogtr.ovh/2018/07/04/batiyoruz/