Yağmur,
Bulutların ağlaması, sonbaharın müjdeleyicisi, bereketin adıdır. Toprak ananın yaşaması için gerekli suyun büyük oranını karşılayan yegane besleyicinin kendisidir yağmur…
Bugün günlerden yine yağmur, suya susamış toprağa düşen kurtarıcı yine geldi bugün. Sesine kurban, dinlendirici, hafifletici, bir çok hastaya şifasın sen…
Aşıkların aşklarını tazelediği, altında dakikalarca, saatlerce dahası belki günlerce kalıp birlikte ıslandıkları, suya sele karışıp, içlerine çektikleri ilaçsın sen…
Bir çok bitki, canlı ve çimen seninle hayat bulur. Sen olmazsan suya hasret kalınır. Sen düşmeye başlayınca hayat alkış tutar, canına can gelir, canpare fani yaşamın, hayattaki anlamın adısın belki de sen…
Hani canın sıkkın olur, bir köy kahvesinin, bir ahşap evinin, yada bir apartman penceresinin kenarına oturup dertli bakarsın, düşünürsün geçmişi, geleceği yada şimdiyi,…cama vuran her damlan pencereden aşağı doğru süzülürken bin nefes çektirirsin içli içli sen…
Çocuklar olur; neşeli neşeli bir çukura yağarsın, şakır şakır su sesi içinde, çıplak ayakları ile zıp zıp oyunla eşlik ederler her bir damlana ve zerresine, bütün bedenleri ıslanır, sırılsıklam olurlar, ama mutludurlar, bir o kadar da huzurlu, çünkü çocuktur onlar, annesi eve geldiğinde kızacağını bilse de neşesini bozdurmayan o andaki en ıslak oyuncaksın onlar için sen…
Bir çukur düşün; bir yol kenarında yada ev dibinde seninle su dolmuş… o çukurdaki suya kağıttan kayık yapıp da bazen çocukluğunu yaşamak istersin, yavaşça bırakırsın suyun üzerine bakakalırsın, bir ileri bir geri itersin, sandal misali su alır ıslandıkça ama o anlık mutlu olursun, yetmez mi? İşte böylesi küçük mutluklar da yaşatırsın sen…
Hadi biraz çılgınlık olsun, deniz kenarında olursun, hafif dalga ve bulutların dalgaları dövdüğü bir günde, var mısın kıyafetlerini çıkarmadan denize girmeye! Ne dersin! Ilık olur suyu, Denedin mi? Dene bak görürsün, ıslanmayı, sevinmeyi, yağmurun altında tabiri caizse sırılsıklamın da ötesini yaşarsın, var mısın biraz çılgın olmaya! İşte bazen çılgın da edersin insanı sen…
Yağmur,
Ne çok maharetin varmış meğer, saydıkça sayası geliyor insanın, yazdıkça yazası, açtıkça açası geliyor ağzını, daha bir çok hünerin vardır elbet bilirim ama biz tadında bırakalım da herkes kısadan hisse ile baksın, sana ve yazdıklarıma ve anlattıklarıma, ayrıca unutmadan bir çok kaleme de konusun sen… tebrikler…
Teşekkürler…